Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 marca 2018 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika.
W skardze zawarty został wniosek o "wydanie postanowienia o wstrzymaniu egzekucji komorniczej (...) z wniosku Dyrektora Oddziału ZUS Oddział w C., którą przedkłada się w załączeniu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga dotyczy decyzji o odmowie umorzenia należności. Decyzja ta nie podlega wykonaniu, nie przyznaje bowiem żadnego uprawnienia, nie nakłada obowiązku, a jedynie w sposób odmowny załatwia wniosek o zwolnienie z obowiązku. Wykonywana w drodze egzekucji administracyjnej może być decyzja, która taki obowiązek nakłada, np. orzekająca o wysokości należnych składek, które skarżący winien uiścić. Jest to jednak odrębna decyzja, wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym i pozostaje poza granicami niniejszej sprawy. Skutecznie domagać się wstrzymania wykonania takiej decyzji można w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem jest zbadanie zgodności z prawem decyzji, orzekającej o wysokości składek. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja, odmawiająca przyznania ulgi. Co za tym idzie, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji o wysokości składek, która zapadła poza granicami niniejszej sprawy.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.