Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej, w odpowiedzi na skargę K.P. i E.P., wniesioną na wydaną przez siebie decyzję z dnia 15 stycznia 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 września 2014 r. nr [...], którą określono skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.):
- 1) uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie;
- 2) stwierdził, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012, poz. 270 z póź. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę aż do rozpoczęcia rozprawy.
Stosowanie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanego aktu prawnego, Sąd umarza postępowanie, gdy stało się bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., w trybie tzw. autokontroli. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni bezprzedmiotowym dalsze procedowanie w sprawie.
Skoro zatem organ administracyjny uwzględnił w całości żądanie skarżącym, dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.