Uzasadnienie
Jak wynika z treści art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma dużo szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, niż błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359 i 360).
Analiza akt administracyjnych jak i sądowych wskazuje, iż w wyroku jak i w uzasadnieniu wystąpiły oczywiste omyłki pisarskie. Oczywista omyłka w wyroku polegała na napisaniu w komparycji błędnego numeru zaskarżonej decyzji, tj. "[...]", zamiast numeru "[...]". Błąd ten powtórzył się również w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Ponadto w uzasadnieniu wystąpiły inne wyżej opisane omyłki, które także należało sprostować. Mimo że p.p.s.a. nie stanowi wprost, że sprostowanie może dotyczyć również treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, taką możliwość należy dopuścić, stosując wykładnię celowościową art. 156 § 1 p.p.s.a. Pogląd ten potwierdzono m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15.04.1982 r., l PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, póz. 155.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156§1 i §2 p.p.s.a.