Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 27.06.2005r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 27.07.2005r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R. P. Następnie strona skarżąca przesłała do akt sprawy dokument pełnomocnictwa dla w/w adwokata podpisany przez Prezesa Zarządu "K" Sp. z o.o w S. W dniu 21.10.2008r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie.
Dnia 15.04.2011r. pełnomocnik wniósł do tut. Sądu pismo zawierające m.in. wniosek o uzupełnienie w/w postanowienia o rozstrzygnięcie dotyczące kosztów zastępstwa adwokackiego wykonanego w ramach pomocy oraz oświadczenie, że koszty zastępstwa nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Adwokat podniósł również fakt, iż o zakończeniu niniejszego postępowania dowiedział się dopiero dnia 05.04.2011r. podczas przeglądania w tut. Sądzie akt innej sprawy.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Stąd też biorąc pod uwagę wyżej wspomniane okoliczności oraz zasady wykładni celowościowej, której przejawem była nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z dnia 10 marca 2010 r., nr 36, poz. 196) dotycząca kwestii równoznaczności udzielenia pełnomocnictwa wraz z ustanowieniem pełnomocnika w ramach prawa pomocy, stwierdzić należy, iż zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.(Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)