Uzasadnienie
Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2017 roku przyznane zostało skarżącemu J.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Na tej podstawie Przewodnicząca Krajowej Rady Doradców Podatkowych w dniu 28 marca 2017 roku wyznaczyła do niniejszej sprawy dla skarżącego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego L.C..
W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2017 roku, stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik skarżącego zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że pomoc ta nie została opłacona w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 31 maja 2017 roku wydał wyrok, którym skargę J.P. oddalił. Na rozprawie w dniu 31 maja 2017 roku doradca podatkowy L.C. wnosiła i wywodziła jak w skardze oraz piśmie procesowym z dnia 26 maja 2017 roku, a następnie w piśmie procesowym z dnia 2 czerwca 2017 roku podtrzymała swój wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) - zwane dalej "rozporządzenie".
Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 lit g rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (7.200 zł x 23% = 1.656 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
Mając na uwadze fakt, iż doradca podatkowy L.C. brała udział w postępowaniu przed sądem I instancji i należycie wywiązywała się z powierzonych obowiązków należało przyznać jej wynagrodzenie w wysokości 7.200 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 1.656 zł, czyli łącznie 8.856 zł na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.