Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi E.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 stycznia 2014r., znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 października 2013r., znak [...].
Zaległości podatkowe, objęte postępowaniem, wynikały z uprzednich decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 czerwca 2011r., znak [...], [...] oraz [...], w których określona została wysokość zobowiązania podatkowego E.P. w podatku od spadków i darowizn.
Pismem procesowym z dnia 24 czerwca 2014r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 czerwca 2011r., znak [...], [...] i [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Kontrola sądowa w niniejszym postępowaniu dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 stycznia 2014r., znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Przedmiotem sprawy administracyjnej, w której ta decyzja zapadła, jest umorzenie zaległości podatkowych. W ramach tej samej sprawy wydana została decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 października 2013r., znak [...].
Nie można natomiast uznać, że w granicach tej samej sprawy administracyjnej zapadły decyzje z dnia 8 czerwca 2011r., znak [...], [...] i [...]. Przedmiotem postępowań, w których zostały one wydane, było określenie wysokości zobowiązania podatkowego. Obie sprawy (określenia wysokości zobowiązania oraz umorzenia zaległości) pozostają ze sobą w związku, nie są jednak tożsame. W ramach sądowej kontroli decyzji, orzekającej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości, nie jest możliwa weryfikacja prawidłowości wcześniejszych rozstrzygnięć, określających wysokość zobowiązania podatkowego, mimo że powstanie zaległości jest związane z tymi rozstrzygnięciami. Są to jednak dwa różne postępowania.
Wobec tego, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, toczącym się w wyniku skargi na decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowej, nie można wstrzymać wykonania decyzji, których przedmiotem było określenie wysokości zobowiązania podatkowego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.