Uzasadnienie
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi przez W. i Z. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14.02.2003 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi z dnia [...].11.2002 r. na czynność organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...].12.2001 r. nr [...].
Zgodnie z brzmieniem art. 52 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżący co prawda zostali błędnie pouczeni, że na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Postanowieniem z dnia [...].06.2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. sprostował z urzędu omyłkę w przedmiotowym postanowieniu i pouczył skarżących, że na postanowienie służy zażalenie do Ministra Finansów, przy czym poinformował, że 7 - dniowy termin do złożenia zażalenia na postanowienie liczy się od dnia otrzymania sprostowania. Skarżący złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uznać zatem należy, iż skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, przysługujących im w toku postępowania administracyjnego z mocy art. 54 par. 5 i art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji t. jedn. Dz. U, z 2002 r., Nr 110, póz. 968 z późn. zm.) przed wniesieniem skargi do Sądu.