Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał w dniu 25 kwietnia 2024r. postanowienie o nr 1201-IEE.7113.1.27.2024.5.MB, w którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 26 stycznia 2024r., nr 1223-SEE.711.11.32.2023.93 w sprawie podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości. Ww. organ wskazał w treści postanowienia z dnia 25 kwietnia 2024r., że jest ono ostateczne.
W dniu 29 maja 2024r. J.D. i A.D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2024r., żądając jego uchylenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niezaskarżalność postanowienia z dnia 25 kwietnia 2024r. do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przede wszystkim należy zauważyć, że Sądy administracyjne zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 1267) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę sądową zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola ta sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał w dniu 25 kwietnia 2024r. postanowienie o nr 1201-IEE.7113.1.27.2024.5.MB, w którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 26 stycznia 2024r., nr 1223-SEE.711.11.32.2023.93 w sprawie podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.
W świetle powyższego należy zwrócić uwagę na formę, jaką powinien przyjąć plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, a więc de facto formę, w jakiej organ powinien się wypowiedzieć, co do sposobu podziału uzyskanej kwoty.
Należy bowiem zauważyć, że w obowiązującym stanie prawnym, organ egzekucyjny ma obowiązek wydania postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji w wypadku określonym w art. 115a § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023r., poz. 2505 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), tj. w razie zbiegu egzekucji. Natomiast zgodnie z treścią art. 115a § 5 u.p.e.a. wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji rozpatruje organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli uczestniczących w podziale o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego udziału w tym postępowaniu. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu zażalenie.
W tym miejscu należy zauważyć, że obowiązek organu egzekucyjnego w zakresie dokonania podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości został jedynie ogólnie wyznaczony w art. 115b u.p.e.a., stanowiącym, że organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości staje się ostateczne. Ustawa milczy, co do formy powyższego planu.
W związku z tym, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. W postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 18 u.p.e.a.).
W świetle ww. ogólnej reguły należy stwierdzić, iż również w przypadku sporządzenia planu podziału na podstawie art. 115b u.p.e.a. postanowienie będzie właściwą formą wypowiedzi organu. Powyższy pogląd reprezentowany jest także w literaturze przedmiotu (por.: System egzekucji administracyjnej pod red. J. Niczyporuka, S. Fundowicza, J. Radwanowicza, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004 s. 442, Piotr Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz 2006, LexisNexis Warszawa 2006, s.386.).
Jednocześnie należy zauważyć, że na postanowienie wydane na podstawie art. 115b u.p.e.a. nie służyły zażalenie. Przepisy ustawy są bowiem w tym względzie jednoznaczne. W myśl art. 17 zdanie drugie u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Z przepisów ustawy wynika, że plan podziału sporządzony w sytuacji zbiegu egzekucji ma formę postanowienia, na które służy zażalenie (art. 115a u.p.e.a.). Brak jest analogicznego przepisu w odniesieniu do planu podziału wydanego na podstawie art. 115b u.p.e.a.
Tym samym, zdaniem Sądu, na postanowienie zawierające plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości (art. 115b u.p.e.a.), nie przysługuje skarga do Sądu. Stosownie bowiem do 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie.
Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy – plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, powołanych do rozpoznania spraw administracyjnych. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, orzeczono w punkcie II i punkcie III sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 1 pkt 1). Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2).