Uzasadnienie
W skardze wniesionej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 22 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia zabezpieczenia, strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc treść tego przepisu do niniejszej sprawy wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiego aktu skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jego wykonywaniem - znacznej szkody lub też spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Należy jednak podkreślić, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Wykonany może być tylko taki akt administracyjny, który jest aktem zobowiązującym, ustalającym dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz akt, na podstawie którego określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akt, na podstawie którego jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne.
Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296; a także postanowienie WSA w Gdańsku, II SA/Gd 888/08 z 13 stycznia 2009 r. i postanowienie WSA we Wrocławiu, II SA/Wr 411/08 z 16 października 2008 r.)
Bezspornym jest, że zaskarżone w przedmiotowym postępowaniu postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest aktem odmownym - na jego podstawie odmówiono uchylenia zabezpieczenia dokonanego przez zajęcie zabezpieczające wierzytelności z rachunku. Nie kwalifikuje się więc ono do wstrzymania wykonania. Nie nakłada ono bowiem na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.