Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2025 r. doradca podatkowy D.W. wiosła w imieniu P. S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 3 grudnia 2024 r. nr 1201-IOP1-2.4102.24.2024.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2025 r. doradca podatkowy D.W. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty pełnomocnik skarżącego została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1775 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Obydwa zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lutego 2025 r.
W dniu 11 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego cofnęła skargę.
Z zapisku urzędowego z dnia 17 lutego 2025 r. wynika, że do dnia 14 lutego 2025 r. wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc i skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ.
OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne.
Wniesiona w niniejszej sprawie drogą elektroniczną skarga została podpisana w imieniu skarżącego przez doradcę podatkowego D.W. Z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynika jednak, że doradca podatkowy została upoważniona jedynie do reprezentowania skarżącego przed organami administracyjnymi, a nie przed sądami administracyjnymi. Poza tym pełnomocnictwo to nie zostało podpisane zgodnie z wymogami określonymi w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a.
Od skargi nie został także uiszczony należny wpis.
Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 6 lutego 2025 r., a termin do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upływał w dniu 13 lutego 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwania i nie nadesłała pełnomocnictwa. Nie uiściła także wpisu co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 17 lutego 2025 r. Natomiast w dniu 11 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego cofnęła skargę.
Odnosząc się do pisma pełnomocnika o cofnięciu skargi stwierdzić należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle oceną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu oraz opłaconej. W niniejszej sprawie, wobec wniesienia skargi zawierającej braki formalne i ich nieusunięcia, pomimo wezwania, oraz nieuiszczenia wpisu, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne było jego umorzenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego nie tylko nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, ale również nie uiściła wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.