Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 lutego 2015 roku w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 skarżący L.N. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z emerytury wynosi 1.415,24 zł. Ze świadczenia potrącana jest miesięcznie kwota 423,74 zł z tytułu zajęcia komorniczego. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom jednorodzinny z 1960 roku oraz nieruchomość rolna wielkości 1,7400 ha. L.N. nie dysponuje oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami o wartości ponad 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż mieszka samotnie. Ponoszone przez niego koszty miesięczne utrzymania przedstawiają się następująco: gaz ok. 250 zł, prąd 150 zł, woda ok. 40 zł, leki na cukrzycę 200-250 zł, a dodatkowo podatek rolny 65 zł kwartalnie.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
W ocenie orzekającego L.N. uwiarygodnił, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie emerytalne obciążone zajęciem komorniczym. Są to dochody na tyle niskie, że w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia skarżącego. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, cierpi na cukrzycę. Stan jego zdrowia wymaga przyjmowania leków, których koszt stanowi znaczne obciążenie domowego budżetu. Skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji wygospodarowanie przez stronę nawet niewielkich kwot na pokrycie kosztów sądowych jest bardzo utrudnione.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku we własnym koniecznym utrzymaniu pokryć kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.