Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 stycznia 2017 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
W postępowaniu podatkowym zasadą jest doręczanie pism bezpośrednio do adresata (art. 148 o.p.), a w przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 149 o.p.). Zgodnie z art. 150 § 1 o.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.
Stosownie do art. 150 § 2 o.p. zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Zgodnie z art. 150 § 3 o.p. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Jak stanowi art. 150 § 4 o.p., w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Zaskarżone postanowienie z dnia 9 stycznia 2017 r. zostało wysłane do skarżącego i awizowane w dniu 13 stycznia 2017 r., a powtórnie awizowane w dniu 20 stycznia 2017 r. Skutek w postaci doręczenia nastąpił w dniu 27 stycznia 2017r.
Skarga została wniesiona (wpłynęła do organu podatkowego) w dniu 6 kwietnia 2017 r.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca, co wynika z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upływał 27 lutego 2017 r., należało bowiem uwzględnić treść art. 83 § 2 p.p.s.a., w myśl którego jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została zatem wniesiona z uchybieniem terminu, a wniosek o jego przywrócenie nie został uwzględniony.
Mając powyższe na uwadzeSąd orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.