Uzasadnienie
W piśmie z dnia 7 lutego 2017 r. skarżący S.B. wezwał Ministra Rozwoju i Finansów do usunięcia naruszenia prawa polegającego na wydaniu indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 23 stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, uznającej stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.
Minister Finansów odpowiadając na powyższe wezwanie, w piśmie datowanym na 23 lutego 2017 r. stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2017 r.
W dniu 28 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. interpretację indywidualną. Skarga ta wpłynęła do sądu w dniu 31 marca 2017 r., a sąd przekazał skargę do organu w dniu 3 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei w ust. 2 wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzemieniu nadanym ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po wejściu w życie ustawy nowelizującej. Ww. ustawa weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. Skarga została skutecznie złożona przez S.B. w dniu 3 kwietnia 2017 r. i dotyczy interpretacji indywidualnej Ministra Rozwoju i Finansów wydanej w dniu 23 stycznia 2017 r., zatem zgodnie z art. 17 ustawy nowelizującej, w rozpatrywanej sprawie będą miały zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) przed dniem 1 czerwca 2017 r. stanowił, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.)
W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenie prawa w dniu 27 lutego 2017 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 29 marca 2017 r. Skarżący, jak wskazano wyżej, nadał skargę w dniu 28 marca 2017 r., lecz skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga ta wpłynęła do sądu w dniu 31 marca 2017 r.
Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy na adres właściwego organu administracji publicznej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 937/13 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie skarga została przekazana przez sąd do właściwego organu w dniu 3 kwietnia 2017 r. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu.
Na marginesie zauważyć należy, że skarżący w skarżonej interpretacji został prawidłowo pouczony, iż skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa, za pośrednictwem organu który wydał interpretację.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi jako wniesionej po terminie.