Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SO/Kr 9/13 postanowieniem z dnia 11.07.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 07.08.2013r. wyznaczyła w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 9/13 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 533/13.
Na rozprawie dnia 27.11.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Doradca podatkowy złożył natomiast do akt załącznik do protokołu rozprawy, w którym domagał się m. in. przyznania, według norm przypisanych, wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawna pomocy wraz z należnym podatkiem VAT.
Przedmiotowy załącznik zawierał również oświadczenie pełnomocnika, iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenie to doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonym " oświadczeniu pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu", z dnia 27.11.2013r.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 2 400 zł. na podstawie § 3 ust. 1 pkt.
1) lit. e) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 552 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).