Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2009r. "M" sp. z o.o. spółka komandytowa w Wadowicach, złożyła skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25 marca 2009 r. Nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2006 roku. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2009 r. Sąd postanowił połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Kr 840/09 do I SA/Kr 846/09 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 840/09.
Po zawieszeniu postępowania sądowego na wniosek stron, a następnie podjęciu zawieszonego postępowania, sprawa została zarejestrowana pod nową sygn. akt I SA/Kr 55/13
W dniu 19 lutego 2013 roku do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe strony skarżącej, w którym strona oświadczyła, że cofa wniesione skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz 270) – dalej - p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego orzeczono zaś stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.