Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 550/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do czerwca oraz od listopada do grudnia 2003 r., grudzień 2008 r., sierpień 2011 r. oraz kwiecień 2013 r.
Pismem z dnia 20 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Sądu o sprostowanie komparycji i uzasadnienia ww. postanowienia w ten sposób, by w miejsce nieprawidłowego oznaczenia przedmiotu zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do czerwca oraz od listopada do grudnia 2003 r., grudzień 2008 r., sierpień 2011 r., listopad 2012 r. oraz kwiecień 2013 r.", wpisać prawidłowe jej oznaczenie w brzmieniu: "odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do czerwca oraz od listopada do grudnia 2003 r., grudzień 2008 r., sierpień 2011 r. oraz kwiecień 2013 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że przedmiotem skargi była decyzja wydana w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do czerwca oraz od listopada do grudnia 2003 r., grudzień 2008 r., sierpień 2011 r. oraz kwiecień 2013 r. W ten bowiem sposób przedmiot zaskarżenia został oznaczony nie tylko w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę, ale również w aktach postępowania podatkowego.
Wpisanie zatem w sentencji i uzasadnieniu postanowienia innego przedmiotu zaskarżonej decyzji, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania sentencji i uzasadnienia postanowienia. Ponadto wskazać należy, że ta część postanowienia i uzasadnienia zawiera elementy natury formalnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.