Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 25 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 552/10

Metryka

Sąd
Sygnatura akt l SA/Kr 552/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Rozpoznanie
w dniu 25 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 lutego 2010 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 czerwca 2006 roku Nr [...] p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie skarżącego z dnia 17 kwietnia 2010 roku na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2010 roku w przedmiocie rozdzielenia skarg
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk

Uzasadnienie

Zażaleniem z dnia 17 kwietnia 2010 roku W. P. zaskarżył zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2010 roku w przedmiocie rozdzielenia skarg skarżącego objętych sprawą o sygn. I SA/Kr 552/10 na 15 odrębnych spraw i wniósł o jego uchylenie.

W uzasadnieniu strona podała, iż złożyła jedną skargę na 15 decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 lutego 2010 roku nr [...] do nr [...]. W postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy również rozpatrywał jego sprawę jako zintegrowaną całość. Przewodniczący Wydziału I WSA w Krakowie natomiast rozdzielając złożoną skargę na 15 niezależnych spraw w rzeczywistości, zdaniem W. P., zmierzał do zwiększenia opłaty tytułem wpisu sądowego z 200 zł (który należny byłby w sytuacji rozpatrywania jednej sprawy) do 3000 zł (wysokość wpisu w 15 sprawach),.czyli kwoty dla skarżącego zaporowej. W efekcie zatem W. P. pozbawiony zostanie realnej możliwości rozpatrzenia jego skargi.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa - zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

  1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
  2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
  3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
  4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
  5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
  6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
  7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
  8. odrzucenie zażalenia;
  9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
  10. ukaranie grzywną.

Dalej, na podstawie art. 198 powołanej ustawy przepisy działu, dotyczącego zażaleń 9w tym także art. 194 § 1 ppsa), stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Ponadto w świetle art. 57 § 3 ppsa jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Wskazany przepis nie przewiduje przy tym możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie w omawianym przedmiocie.

Skoro więc zarządzenie, dotyczące rozdzielenia skarg w sytuacji, kiedy w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt (czyli np. więcej niż jedną decyzję organu podatkowego – jak to miało właśnie miejsce w niniejszej sprawie) nie zostało wymienione ani w art. 194 § 1 w zw. z art. 198 ani w art. 57 § 3 ppsa oznacza, iż na powyższe zarządzenie nie przysługuje zażalenie.

Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ppsa Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie na zarządzenie przewodniczącego, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wobec tego, jeżeli na zarządzenie przewodniczącego o rozdzieleniu skarg w trybie art. 57 § 3 ppsa nie przysługuje zażalenie, zażalenie W. P. z dnia 17 kwietnia 2010 roku należało odrzucić. Dlatego Sąd na zasadzie w/w przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 28 grudnia 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.