Uzasadnienie
Dnia 24.04.2015r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady OIRP w K., dnia 02.06.2015r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego S. P..
Radca prawny złożył skargę kasacyjną od wydanego przez WSA w Krakowie wyroku z dnia 05.12.2014r., sygn. akt ISA/Kr 552/14, oddalającego skargę.
Skarga kasacyjna zawierała wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego – kosztów nieopłaconej ani w całości ani w jakiejkolwiek części udzielonej pomocy prawnej, według norm przepisów powszechnie obowiązującego prawa.
W dniu 16.09.2015r. WSA w Krakowie przywrócił termin do złożenia przedmiotowej skargi kasacyjnej a dnia 07.02.2018r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1369 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu kasacyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, na podstawie w § 14 ust. 2 pkt 2) lit.b. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013 poz. 490), w związku z w § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1715) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2015 poz. 1805).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 z p. zm.).