Uzasadnienie
K. G. (dalej: Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z siedzibą w Bielsku Białej (dalej: DKIS) z dnia 14 marca 2022 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.704.2021.4.MK w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
We wniosku Skarżący jako adres zamieszkania wskazał: "Województwo Podkarpackie, Gmina Ł., ulica [...], Miejscowość W., Nr domu [...], Poczta Ł.".
Zaskarżone postanowienie z dnia 14 marca 2022 r. zawierało pouczenie o prawie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu interpretacyjnego.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Skarżący jako swoje miejsce zamieszkania wskazał: "ul. [...] Ł.".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyrażoną w art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej: P.p.s.a.), sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie jednak do art. 13 § 3 P.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
W niniejszej sprawie właściwość miejscowa sądu administracyjnego wynika właśnie z rozporządzenia Prezydenta RP wydanego na podstawie powołanego art. 13 § 3 P.p.s.a.
W myśl § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2020 r., poz. 1773 ze zm., dalej: rozporządzenie Prezydenta z 2017 r.), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 i 1423) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powołany wyżej przepis rozporządzenia Prezydenta z 2017 r. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i to ten przepis kształtuje właściwość miejscową do rozpoznania skargi złożonej w sprawie interpretacji indywidualnej.
Złożona przez Skarżącego skarga dotyczy postanowienia DKIS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zatem jest sprawą z zakresu działania DKIS dotyczącą wydawania interpretacji indywidualnych, o której mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Prezydenta z 2017 r. (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1710/21; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei z akt sprawy wynika, że miejscem zamieszkania Skarżącego, tak w chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i w czasie wniesienia skargi do tutejszego Sądu, była miejscowość W. w gminie Ł,, położona w województwie podkarpackim.
Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia w zaskarżonym postanowieniu, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wniósł skargę do tutejszego Sądu.
Z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm., dalej: rozporządzenie Prezydenta z 2003 r.) wynika, że dla obszaru województwa podkarpackiego, w którym położona jest wieś W. i gmina Ł., a także miasto Ł., właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Zatem w świetle § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Prezydenta z 2017 r. w zw. z § 1 pkt 8 rozporządzenia Prezydenta z 2003 r. właściwym w sprawie jest sąd administracyjny z siedzibą w Rzeszowie, a nie w Krakowie. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość.
Powyższej konstatacji nie zmienia fakt zamieszczenia w pełnomocnictwie dla doradcy podatkowego adresu zamieszkania: "[...] Kraków", bowiem o właściwości rozstrzyga adres wskazany przez Skarżącego i przyjęty przez organ w chwili wydania zaskarżonego orzeczenia.
Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 160 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.