Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 7 lutego 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z 8 czerwca 2016 r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe N. Sp. z o.o. w K.z siedzibą w K. w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r.
Decyzja ta została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Spółki - adwokatowi B.W. w dniu 22 lutego 2017 r. za pomocą platformy internetowej ePUAP, na identyfikator adresata ePUAP-ID: bartolux, podany w pełnomocnictwie szczególnym na druku PPS-1 (k. 27 akt administracyjnych).
Pełnomocnik Spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję przesyłką pocztową z 25 kwietnia 2017 r. W skardze wskazano, że ww. decyzja została udostępniona pełnomocnikowi Strony Skarżącej na profilu ePuap w dniu 27 marca 2017 r.
Od skargi uiszczono 1.777 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że skarga została wniesiona po terminie. Wskazał, że stwierdzenie pełnomocnika Skarżącej o udostępnieniu decyzji w dniu 27 marca 2017 r. nie znajduje pokrycia w dokumentach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 w związku z art. 52 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: P.p.s.a., w brzmieniu z przed nowelizacji dokonanej z dniem 1 czerwca 2017 r. ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie natomiast z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
Zgodnie z art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: O.p.), doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Z kolei art. 152a § 1 O.p. stanowi, że w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego;
- 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma;
- 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób.
Natomiast jak wynika z art. 152a § 2 i 3 O.p., w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 lutego 2017 r., nr [...] została wysłana pełnomocnikowi Strony Skarżącej w dniu 22 lutego 2017 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej tj. za pośrednictwem platformy ePUAP na wskazany w pełnomocnictwie adres elektroniczny. Z akt administracyjnych wynika, że skutek doręczenia tej decyzji nastąpił 22 lutego 2017 r. - data odbioru - co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 72 akt administracyjnych).
Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 24 marca 2017 r. W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o trybie zaskarżenia ww. decyzji do sądu administracyjnego.
Strona Skarżąca działała w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, który nadał skargę w dniu 25 kwietnia 2017 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Należy podkreślić, że stwierdzenie pełnomocnika Skarżącej o udostępnieniu decyzji w dniu 27 marca 2017 r. nie znajduje pokrycia w aktach sprawy, nie zostało też w żaden sposób uzasadnione ani uprawdopodobnione. Co więcej takie stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę zostało doręczone (odpis odpowiedzi na skargę) Stronie Skarżącej 9 czerwca 2017 r. Z kolei 13 czerwca 2017 r. pełnomocnik Strony Skarżącej złożył w Sądzie pełnomocnictwo substytucyjne, nie ustosunkowując się do kwestii terminowości wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 232 § 2 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W związku z odrzuceniem skargi Sąd postanowił o zwrocie uiszczonej z tego tytułu kwoty 1.777 zł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.