Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Wykładnia celowościowa art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na zasadzie jak dla sprostowania wyroku.
Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy, przez oczywistą omyłkę pisarską, w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 marca 2013 r. błędnie oznaczono sygnaturę akt sprawy, tj. "I SA/Kr 419/12" (czyli poprzednią sygnaturę akt sprawy), zamiast "I SA/Kr 56/13" (a więc sygnaturę akt sprawy po podjęciu zawieszonego postępowania). Stwierdzona omyłka ma charakter oczywisty i podlega sprostowaniu.
Z tego względu sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku na podstawie art.156 §1 i §2 p.p.s.a.