Uzasadnienie
W dniu 14 kwietnia 2022 r. F. w K. wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 marca 2022 r. nr 42/22/CUL/210000 w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 564/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił F. w K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2023 r. sygn. akt I GZ 472/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony skarżącej wniesione na ww. postanowienie sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 10 marca 2022 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w poniedziałek 11 kwietnia 2022 r. (koniec trzydziestodniowego terminu upływał w sobotę 9 kwietnia 2022 r., w takim przypadku za ostatni dzień terminu uznaje się poniedziałek 11 kwietnia 2022 r.), zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 14 kwietnia 2022 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony przez sąd postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 564/22.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.