Uzasadnienie
K. O. (dalej – "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2005-2010 r.
Skarżący złożył też wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2017 r. wezwał Skarżącego do tego, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wraz z formularzem PPF, odesłała wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia wniosku, złożonego bez zachowania tego wymogu, bez rozpoznania.
Wezwanie wraz z formularzem PPF doręczone zostało Skarżącemu dnia 13 czerwca 2017 r. Formularz ten nie został jednak wypełniony i nadesłany przez Skarżącego w zakreślonym terminie. Z tego też powodu, działając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zarządzeniu z dnia 18 lipca 2017 r. zarządził pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Od wyżej wymienionego zarządzenia Skarżący wniósł sprzeciw. Wskazał na trudną sytuację osobistą, zdrowotną i rodzinną, oraz na pogorszenie się stanu zdrowia jego matki, której jest jedynym opiekunem. Przedstawił również ogólnie negatywne doświadczenia (własne oraz brata) związane z przydzielonymi z urzędu pełnomocnikami. Stwierdził, że rezygnuje z ustanowionego pełnomocnika prawnego z urzędu, ponowił natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten uzasadnił brakiem jakichkolwiek dochodów osobistych. Skarżący wskazał, że stosowne dokumenty dostarczy w najbliższym czasie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W przedmiotowej sprawie Skarżący, pomimo wezwania, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Z tego też powodu Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Stwierdzić należy, iż wymienione wyżej przepisy zastosowane zostały w niniejszej sprawie prawidłowo i istotnie należało pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W związku z powyższym orzeczono jak sentencji.