Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2009 roku Nr[...]. Przyczyną odrzucenia skargi był fakt, że skarżący mimo wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi tj. nie podpisał jej.
8 lipca 2010 r. P. B. złożył do akt sprawy pismo, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego z urzędu, a także "o przywrócenie terminu na złożenie powyższego wniosku i wypełnieniu wezwania".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że pismo z WSA z dnia 23 kwietnia 2010 r. w niniejszej sprawie odebrał 13 maja 2010 r. i jeszcze tego samego dnia udał się w podróż do N. i J. w związku z toczącymi się w tych miastach postępowaniami sądowymi, w których skarżący jest stroną. Następnego dnia został "nielegalnie zatrzymany oraz aresztowany". W areszcie w S. skarżący przebywał do 1 lipca 2010 r. P. B. wskazał, że domagał się, by o jego aresztowaniu powiadomiono Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, jednakże otrzymał ustną informację, że nie jest to możliwe.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. W myśl z art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. l FZ 161/08 (LEX nr 479135) zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy nie przewidują terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, tak więc strona może składać taki wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania.
Podzielając to stanowisko należy wskazać, że skoro możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest ograniczona żadnym terminem, to tym samym nie jest możliwe jest uchybienie takiemu terminowi, a co za tym idzie -również przywrócenie uchybionego terminu. W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy i odrzucić.
Również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do wniosku, że w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło a czynność została dokonana w ustawowym terminie ma miejsce niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu (postanowienie z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. l OZ 405/08, LEXnr493819).
Ze względu na powyższe wniosek P. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy podlegał odrzuceniu na podstawie cytowanego wyżej art. 88 p.p.s.a.