Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].2003r. pełnomocnik M. i J. G.- J. J. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...].2003r. obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. Zarzuty dotyczyły braku wymagalności obowiązku zapłaty ww. zaległości z uwagi na nieistnienie zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. (wierzyciel) postanowieniem z dnia [...].2004r. Nr [...] zajął stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych przez pełnomocnika zobowiązanych, uznając zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. w kwocie [...] zł, objętą przedmiotowym tytułem wykonawczym za wymagalną.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia [...].2004r. pełnomocnik złożył zażalenie.
Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2004r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazał, że egzekucja administracyjna została wszczęta na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...].2003r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. Tytuł wykonawczy został wystawiony w związku z niezapłaceniem w obowiązującym terminie podatku dochodowego wynikającego z zeznania podatkowego PIT-36 za 2002r. Na podstawie powyższego zeznania dokonano przypisu podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie [...] zł.
Odnosząc się do zarzutu braku wymagalności obowiązku z uwagi na fakt, iż kwota do zapłaty w wysokości [...] zł wykazana w zeznaniu rocznym PIT-36 za 2002r. winna być pokryta z nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych wynikającej z rozliczenia za lata 1999-2001, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że za lata 1999-2001 nie wystąpiła nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z przebiegu postępowań podatkowych prowadzonych za 1999r., 2000r. i 2001r., który został szczegółowo przedstawiony w uzasadnieniu decyzji.
Na postanowienie ostateczne Dyrektora Izby Skarbowej została wniesiona przez pełnomocnika w imieniu M. i J. G. skarga z dnia [...].2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W skardze zarzucono naruszenie art. 33 pkt 1 i 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego w sytuacji nieistnienia obowiązku i niedopuszczalności egzekucji. W uzasadnieniu skargi podtrzymano stanowisko, co do istnienia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1999-2001.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę z dnia [...].2004r. podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga z dnia [...].2004r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2004r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...].2004r. Nr [...]. w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów na postępowanie egzekucyjne został sporządzona w imieniu skarżących M. G. i J. G. przez pełnomocnika J. J. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych (podatkowych) nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że tenże pełnomocnik może występować w imieniu skarżących przed sądem administracyjnym, gdy to pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005r., sygn. akt II FZ 405/05).
Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela także stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 25 marca 2003r., sygn. akt III SA 332/01, że "pełnomocnictwo udzielone w sprawie podatkowej nie może być jednocześnie umocowaniem do działania w sprawie dotyczącej postępowania egzekucyjnego".
Ponieważ do skargi nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa, Sąd na rozprawie w dniu 12 lipca 2006r. postanowił wezwać pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi przez dołączenie stosownego pełnomocnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (doręczenie zastępcze), z uwzględnieniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt P 13/05 tj. z dwukrotnym zawiadomieniem adresata o przesyłce, pod wskazany w skardze adres w dniu 8 sierpnia 2006r.
Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy, a w szczególności treść adnotacji doręczyciela pocztowego znajdujących się na kopercie z nieodebraną przesyłką i na druku potwierdzenia odbioru przesyłki, wskazuje, iż reguły związane z doręczeniem zastępczym, określone w art. 73 i 77 § 2 ww. ustawy zostały zachowane.
Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela (funkcjonariusza) Poczty Polskiej ma przymiot dokumentu urzędowego (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 1997r., sygn. akt I SA/Gd 470/96).
Doręczenie przedmiotowego wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi było, jak wyżej wskazano, prawnie skuteczne, a zatem jego data (8 sierpnia 2006r.) była miarodajna dla ustalenia daty upływu terminu do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa.
Ponieważ brak formalny skargi nie został uzupełniony poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.