Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
Zgodnie natomiast z art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm., zwana dalej: "O.p."):
"§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.
§ 1a. (uchylony).
§ 2. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
§ 4. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy."
W niniejszej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 28 marca 2017r. pozostawiono na okres 14 dni w urzędzie pocztowym w dniu 31 marca 2017 r., a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponownego awizowania dokonano 10 kwietnia 2017 r. Wynika z tego, że ostatnim dniem na odbiór przesyłki był 14 kwietnia 2017 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika też, że 18 kwietnia 2017 r. pismo odebrał skarżący. Mimo to, zgodnie z ww. art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej – pismo z powodu jego niepodjęcia należy uznać za doręczone w dniu 14 kwietnia 2017 r. Skarga na powyższe postanowienie została natomiast wniesiona w dniu 17 maja 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie 30 dni od daty jego doręczenia.
Należy podkreślić, że odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest czynnością organizacyjno-techniczną, która nie niweluje skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie, tj. upływu ostatniego dnia okresu 14 dni przechowywania pisma w placówce pocztowej (postanowienie NSA z 3 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 300/17). Artykuł 150 § 4 Ordynacji podatkowej wprowadza fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na jego podstawie uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa. Na marginesie zaznaczyć jednak należy, że wydanie przesyłki po upływie 14 dni, o których mowa w art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, niewątpliwie było błędnym działaniem operatora pocztowego. Nie miało ono jednak wpływu na uznanie zaskarżonego postanowienia za doręczone z dniem 14 kwietnia 2017 r.
Mając na uwadze ww. okoliczności, z uwagi na fakt, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia (przedmiotowe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie jego zaskarżenia), skargę odrzucono na zasadzie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 p.p.s.a.