Uzasadnienie
Pismem wydanym w dniu 30.11.02r. Starostwo Powiatowe w S. poinformowało skarżącego, iż nie może przychylić się do złożonego przez niego wniosku w przedmiocie zmiany wysokości pobranej opłaty za kartę pojazdu.
Starostwo Powiatowe stoi na stanowisku, iż sprowadzony samochód nie był dopuszczony do ruchu, gdyż w dacie rejestracji nie posiadał tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego, w związku z czym pobrana przez Starostwo opłata w kwocie 1000 zł jest rozliczone prawidłowo.
Skarżąc powyższe stanowisko do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. B. zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, w tym § 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4.03.02r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu poprzez przyjęcie, że sprowadzony samochód nie był dopuszczony do ruchu i pobranie opłaty w wysokości 1000 zł., gdy w rzeczywistości brak dowodu rejestracyjnego z państwa pochodzenia oraz tablic rejestracyjnych nie jest czynnikiem, który winien stanowić wyłączną podstawę podejmowania decyzji o wysokości pobieranych opłat i nieuwzględnienie faktu, iż samochód został wyrejestrowany osobiście po dopuszczeniu go na polski obszar celny. Skarżący wniósł o zmianę wysokości pobranej opłaty za kartę pojazdu poprzez jej zmniejszenie do kwoty 500 zł.
Według skarżącego sprowadzony do Polski samochód w kraju pochodzenia był dopuszczony do ruchu. W momencie sprowadzenia pojazd posiadał oryginalne tablice państwa, z którego pochodzi, jak również aktualnie obowiązujący dowód rejestracyjny. Dokumenty te pozwalały na korzystanie z pojazdu na terenie kraju. Samochód sprowadzony nie został wcześniej w kraju pochodzenia wyrejestrowany i pozbawiony dokumentów dopuszczających go do ruchu, jak to ma miejsce większości przypadków. Wyrejestrowanie samochodu nastąpiło po dokonaniu wszystkich formalności związanych z odprawą.
W odpowiedzi na skargę Starostwo Powiatowe w S. podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Podniesiono, że z dokumentów przedstawionych przez S. B. podczas-rejestracji pojazdu marki [...] jednoznacznie wynika, że w dniu rejestracji ([...] września 2002r.), której dokonano w Wydziale Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego w S., pojazd nie posiadał dowodu rejestracyjnego z państwa pochodzenia, a zatem nie był dopuszczony do ruchu.
Według § 1 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia za wydanie karty pojazdu dla niedopuszczonego do ruchu lub dopuszczonego do ruchu czasowo albo warunkowo w państwie pochodzenia organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 1000 zł. Oznacza to, że pobierana opłata dotyczy pojazdów wyrejestrowanych, wycofanych z ruchu, dopuszczonych czasowo (warunkowo), celnie, tranzytowe w państwie pochodzenia. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia, za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 500 zł. Oznacza to, że pobierana opłata dotyczy pojazdów zarejestrowanych, które posiadają dowód rejestracyjny, tablice z kraju pochodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 18, poz. 177) za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący, z zastrzeżeniem ust. 2, pobiera opłatę w wysokości 500,00 zł.
Według ustępu 2 tego § za wydanie karty pojazdu niedopuszczonego do ruchu lub dopuszczonego do ruchu czasowo lub warunkowo w państwie pochodzenia organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 1000,00 zł.
Przytoczony ustęp 2 odnosi się do pojazdów pierwszy raz rejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a sprowadzonych z zagranicy.
Wbrew ustaleniom Starostwa Powiatowego przedmiotowy samochód był zarejestrowany w państwie pochodzenia oraz po dopuszczeniu go do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wyrejestrowanie go z państwa pochodzenia po odprawie celnej, kilka dni przed zarejestrowaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie może być uznane za wyczerpujące hipotezę ustępu 2.
Za taką interpretacją wymienionego przepisu przemawia również to, że przepis ten nie znalazł się w znowelizowanym rozporządzeniu z dnia 28 lipca 2003r. (Dz. U. nr 137, poz. 1310).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tym, że na podstawie art. 97 § 2 w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Dlatego też o kosztach orzeczono w oparciu o art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368).