Uzasadnienie
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 17 marca 2010r. skardze pełnomocnik – radca prawny R. C. i S. C. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Od skargi nie opłacono należnego w sprawie wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 219 § 1 ustawy z dnia 309 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł.
Zgodnie natomiast z art. 221 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 kwietnia 2010r.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Należy przy tym zwrócić uwagę, iż przepisem art. 2 ust. 8 ustawy z dnia 12 lutego 2010r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 36, poz. 196 ze zm.) uchylono z dniem 10 kwietnia 2010r. wskazaną regulację art. 221 p.p.s.a. Ustawa zmieniająca nie zawiera przepisów intertemporalnych.
Jednocześnie istotnym dla sprawy jest fakt, że skarga została wniesiona jeszcze 17 marca 2010r., a zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Nie ulega zatem wątpliwości, iż całokształt okoliczności prawnie doniosłych z punktu widzenia uiszczenia wpisu stałego od skargi wnoszonej przez radcę prawnego zamknął się jeszcze w czasie obowiązywania art. 221 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze, że odrzucenie skargi z powodu stwierdzenia uchybień opisanych w w/w przepisie miało charakter orzeczenia deklaratywnego, stwierdzającego zaistniały stan faktyczny, należało orzec jak w sentencji postanowienia.