Uzasadnienie
"I" Sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 23 stycznia 2014r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2014 r. skarga została odrzucona z powodu jej nieopłacenia w terminie. W związku z przywróceniem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. terminu do uiszczenia wpisu od skargi, pełnomocnik Spółki został wezwany do wskazania – w terminie 7 dni – czy strona skarżąca podtrzymuje swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik Spółki wskazał, że cofa skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na bezprzedmiotowość tych środków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej spowodowało bezprzedmiotowość postępowania w tym zakresie. Bezprzedmiotowość ta skutkuje jednak oddaleniem wniosku, a nie umorzeniem postępowania. Postępowanie o przywrócenie terminu jest bowiem postępowaniem incydentalnym, a ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") podstawę do umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach (art. 118 § 2, art. 130 § 1, art. 161, 189, 282 § 2), wśród których nie ma odwołania do art. 86 p.p.s.a. Umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a więc wskazane w ustawie przypadki odnoszą się do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, a nie postępowania incydentalnego, jakim jest – jak to już wyżej wskazano - postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (zob. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, wydawnictwo Lex, 2013: uwaga nr 18 do art. 161 p.p.s.a.). Brak więc podstaw do umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 86 p.p.s.a. postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Dlatego Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na zasadzie art. 86§1 p.p.s.a.
Jeśli natomiast chodzi o cofnięcie skargi kasacyjnej, należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 177§1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. W niniejszej sprawie, postanowienie z dnia 12 czerwca 2014 r., którym odrzucono skargę, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 czerwca 2014 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem 23 lipca 2014 r. Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 6 listopada 2014 r. Jak to już zostało wcześniej wskazane wraz z cofnięciem skargi kasacyjnej, strona cofnęła także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W związku z tym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga kasacyjna została złożona po upływie ustawowego terminu i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 178 p.p.s.a.. W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej po terminie, przepis ten ma pierwszeństwo przed przepisami art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 tej ustawy, dotyczącymi umorzenia postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej. Sąd zaznacza zatem, że aby Naczelny Sąd Administracyjny mógł orzekać w sprawie cofnięcia skargi kasacyjnej poprzez umorzenie postępowania kasacyjnego, skarga kasacyjna musi być skuteczne wniesiona, a więc między innymi wniesiona w ustawowym terminie, a z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia.
Mając na uwadze ww. okoliczności, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej (pkt 2 sentencji postanowienia) na zasadzie art. 178 p.p.s.a.