Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – A.Z. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2017r. M.D. (podpisana pod skargą, jako pełnomocnik skarżącej A.Z.) została wezwana z dniu 27 czerwca 2017r., m.in. o złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego wskazanie, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) jest M.D.. W ww. wezwaniu został zakreślony siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz rygor skutkujący jej odrzuceniem w przypadku ich nieusunięcia.
Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 lipca 2017r., dowód doręczenia w aktach sprawy. Termin do usunięcia ww. braku formalnego skargi upływał w dniu 13 lipca 2017r. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadał w tym dniu pełnomocnictwo, jednak w jego treści nie wskazano podstaw umocowania, wynikających z art. 35 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed merytorycznym załatwieniem sprawy i rozstrzygnięciem zarzutów skargi, obowiązkiem Sądu, wynikającym z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") jest zbadanie dopuszczalności skargi.
Sąd czyni to z urzędu, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a., odrzuca on skargę, m.in., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3) lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Ponieważ skarżąca nie przedłożyła wraz ze skargą pełnomocnictwa procesowego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, wezwano pełnomocnika skarżącej o uzupełnienie skargi, przez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego wskazanie, którą z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. jest M.D., podpisana pod skargą.
W kontekście powyższego wskazać należy, że z dyspozycji art. 35 § 1 p.p.s.a. wynika, iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W realiach przedmiotowej sprawy przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 lipca 2017r., dowód doręczenia w aktach sprawy. Termin do usunięcia ww. braku formalnego skargi upływał w dniu 13 lipca 2017r. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadał w tym dniu (tj. w ustawowym terminie) pełnomocnictwo, udzielone przez skarżącą, jednak w jego treści nie wskazano podstaw umocowania, wynikających z art. 35 p.p.s.a.
Sąd podkreśla, że z przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa nie wynika żadna z ustawowych podstaw, dająca możliwość reprezentowania skarżącej przez M.D. Nie wskazano w nim bowiem, którą z osób, wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. jest M.D., co było wyraźnym żądaniem wezwania.
Brak wykazania podstaw umocowania pełnomocnika jest brakiem formalnym skargi. Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadał w ustawowym terminie wymagany dokument, jednak w jego treści nie wskazano podstaw umocowania, wynikających z art. 35 p.p.s.a. Zatem pełnomocnictwo to zostało sformułowane w sposób błędny, co obliguje tut. Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., co orzeczono w pkt I postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu, orzeczono w pkt II przedmiotowego postanowienia, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.