Uzasadnienie
Restauracja "S" J. i W. S. Spółka Jawna w K. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia l6 lutego 2009 r utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za maj 2008 r w kwocie 35 24l zł
W toku postępowania złożono wniosek o wstrzymanie wykonania obu wyżej wymienionych decyzji.
W jego uzasadnieniu powołano się na art. 6l § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podkreślono, że za zasadnością wniosku przemawiają przede wszystkim wątpliwości prawne dotyczące zaskarżonej decyzji. Odmowa jej wstrzymania będzie obligować podatnika do dokonania stosownej korekty deklaracji podatkowej, która okazałaby się bezzasadna w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji przez Sąd. W związku z tym dokonanie korekt deklaracji podatkowych na obecnym etapie sprawy, przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny może okazać się przedwczesna i spowodować trudne do odwrócenia skutki, o czym mówi art. 6l § 3 powołanej wyżej ustawy.
Zaznaczono przy tym, że zaskarżone decyzje nie powodują po stronie skarżącej powstania obowiązku zapłaty podatku, czy regulowania jakichkolwiek należności wobec budżetu, a zatem wstrzymanie wykonania decyzji nie spowoduje jakiegokolwiek zagrożenia dla strony przeciwnej, w tym niebezpieczeństwa niewykonania decyzji w późniejszym czasie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie bowiem z art. 6l § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz U Nr l53 poz l270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przepis ten mówiąc o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach wskazuje na to, że przyczyną wstrzymania wykonania decyzji mogą być tylko takie okoliczności które w sposób realny i wymierny mogą wpływać na sytuację podatnika. Nie jest to równoznaczne z uciążliwościami jakie niosą za sobą decyzje podatkowe.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w przepisie tym chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r sygn akt GZ l38/04 LEX nr 28l8ll)
Podkreśla się również, że niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 powołanej wyżej ustawy to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r wydane w sprawie sygn akt II OZ 184/05 LEX nr 302251).
Mając na względzie przedstawioną wyżej wykładnię art. 6l § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że w omawianej sprawie nie zostały spełnione warunki wymienione w tym przepisie. Skarżący powołał się co prawda na to, że wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki, ale wiązał je tylko z koniecznością dokonania korekty deklaracji VAT, co jest normalną czynnością przewidzianą w ordynacji podatkowej. Co więcej w treści wniosku przyznał, że zaskarżone decyzje nie pociągają za sobą ani powstania obowiązku zapłaty podatku, ani innych należności.
Natomiast, jak wskazano wyżej sam zarzut wydania zaskarżonych decyzji z naruszeniem prawa materialnego nie może być podstawą wstrzymania ich wykonania.
Także dane zawarte w aktach, przy uwzględnieniu wartości spornej należności, nie pozwalają stwierdzić, aby wykonanie będących przedmiotem sporu decyzji mogło spowodować skutki określone w przytoczonym wcześniej przepisie.
Z tego względu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.