Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2008 roku W. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego - Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Zakładu [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie uznania za uzasadniony zarzutu dłużnika dotyczącego przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres od miesiąca grudnia 1997 roku do miesiąca grudnia 1998 roku, objętych tytułami wykonawczymi wydanymi przez Z. w O. z dnia [....] o numerach od [...] do [...].
W skardze tej zawarty został także wniosek o "wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego i czynności egzekucyjnych Z. do czasu rozpatrzenia przez Sąd niniejszej skargi". Wniosek ten nie został przez skarżącego uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy podkreślić, że wstrzymaniu wykonania podlegają tylko takie akty (w tym decyzje), które mogą być wykonane i wymagają wykonania. Spośród wielu rodzajów aktów administracji publicznej nie wszystkie są takimi, które można wykonać. W szczególności nie wymaga wykonania decyzja (postanowienie) odmowna, tak jak zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienia odmawiające uznania zasadności zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Tak sformułowane odmowne rozstrzygnięcie organu podatkowego nie wymaga żadnego zachowania się podmiotu zobowiązanego, ani nawet zaniechania określonego działania, brak jest bowiem w takim rozstrzygnięciu przedmiotu wykonania - w postaci praw i obowiązków - które mogłyby podlegać wykonaniu. Skoro zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, to wniosek o wstrzymanie wykonania jest bezzasadny i bezprzedmiotowy i z tych powodów podlega oddaleniu.
Z uwagi na nieprecyzyjne sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy przypomnieć, że przedmiotem takiego żądania, a w konsekwencji materią rozpoznawaną w toku niniejszego wpadkowego postępowania może być tylko kwestionowane rozstrzygnięcie. Kognicja sądu administracyjnego jest tej mierze znacznie ograniczona i nie jest on władny wypowiadać się co aktów lub zdarzeń ze sfery administracyjnoprawnej, które mają jedynie pośredni związek z zaskarżonym aktem administracyjnym. Decyzje procesowe zapadające w toku niniejszego postępowania nie mogą zatem w żaden sposób determinować samego postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.