Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek K. H. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009 r.
We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z trójką dzieci oraz konkubentem W. B. Ich miesięczny dochód wynosi 12.000 zł i składa się na niego wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 3.500 zł oraz wynagrodzenia za pracę konkubenta w wysokości 8.000 zł.
W skład majtku skarżącej wchodzi mieszkanie oraz 90 udziałów w wysokości 77.000 zł w firmie R. - T. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż nie jest w stanie pokryć wpisu sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Ma na utrzymaniu trójkę dzieci w wieku 19, 18 i 7 lat. Obecnie jedynym źródłem jej dochodu miesięcznego jest pensja w wysokości 3.500 zł z czego miesięczne potracenia do urzędu skarbowego wynoszą 1.226,27 zł. Na utrzymanie pozostaje kwota 1.100 zł. Na dwójkę starszych dzieci otrzymuje alimenty po 100 zł na każde. Są one wypłacane przez komornika. Mieszkanie stanowiące własność skarżącej – przy ul. L. w N. jest wynajmowane. Uzyskiwany w ten sposób czynsz najmu przeznacza na spłatę kredytu zaciągniętego zna zakup tego mieszkania.(kredyt 80.000 zł).
Mieszkanie, które obecnie zajmuje wraz z rodziną wynajmowane jest przez W. B. i on też ponosi koszty wynajmu, i utrzymania.
Udziały w spółce R. zostały zajęte przez komornika.
W piśmie uzupełniającym wniosek z dnia [...] sierpnia 2009 r. skarżąca wyjaśniła, iż miesięczne obciążenia związane z prowadzeniem gospodarstwa domowe wynoszą: energia elektryczna – 230 zł, gaz - 230 zł, woda – 130 zł, TVP – 120 zł, telefon – 180 zł. Pozostałe wydatki (wyżywienie, ubranie, środki czystości, lekarstwa, wydatki szkolne) – około 3.000 zł. Wydatki w brakującej części pokrywa W. B.. Do pisma uzupełniającego skarżąca dołączyła zaświadczenia o wysokości dochodu osiąganego przez W. B., zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2008 – swoje i konkubenta, zeznanie o wysokości rocznego dochodu z najmu lokalu mieszkalnego.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy), lub gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym – art. 246§ 1 pkt 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnieni od kosztów sądowych.
Po dokonaniu analizy sytuacji finansowej skarżącej, uzyskiwanego w miesiącu dochodu, wydatków a także posiadanego majątku Sąd uznał, iż spełnia ona przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z uwagi na fakt, że skarżąca posiada stały miesięczny dochód, jest właścicielką mieszkania, a z faktu tego czerpie określone korzyści majątkowe, nie korzysta z pomocy opieki społecznej, Sąd nie przychylił się do wniosku o zwolnienie od kosztów w całości i w tym zakresie wniosek oddalił.
Skarżąca prowadząc wspólne gospodarstwo domowe z W. B., którego miesięczny dochód wynosi 8.000 zł (przy wykazanych obciążeniach wynoszących około 3.890 zł – w tym wydatek, które trudno uznać za konieczne - telefon, TV, do zagospodarowania pozostaje kwota 4.000 zł miesięcznie) jest w stanie poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznego kosztów utrzymania siebie i rodziny, i wygospodarować środki pieniężne na pokrycie nie podlegających zwolnieniu kosztów postępowania. Dopiero gdyby te oszczędności okazały się nie wystarczające może zwrócić się o pomoc do Państwa (por. postanowienie SN z dnia 24 września 1984 r. M.Prawn.- Zestawienie Tez 2000/7 str. 455 oraz postanowieni z dnia 24 lipca 1980 r. (I CZ 99/80, LEX nr 8272).
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244§ 1, art. 245 § 1, 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).