Uzasadnienie
A. A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, którą odmówiono w/W umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika będącego adwokatem. Wraz z wniesieniem skargi uiścił on opłatę w wysokości 100 zł tytułem wpisu od skargi.
Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2010 r. wezwano do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 400 zł, również w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 stycznia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 wyżej wymienionej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 231 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Norma ta znajdzie zatem zastosowanie w sprawach, które pozostają w związku ze zobowiązaniem podatkowym. Niewątpliwie przedmiotowa skarga należy do kategorii spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" i należny jest od niej wpis sądowy w kwocie 500 zł. Zatem adwokat wnoszący skargę w imieniu skarżącej powinien uiścić wpis stały w tej wysokości, a nie - jak to uczynił - w kwocie 100 zł. Podkreślić należy, iż uiszczenie wpisu stałego od skargi w niepełnej wysokości wywołuje skutek taki, jak nieuiszczenie wpisu (por. Małgorzata Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Kantor Zakamycze, Kraków 2006, s. 512). Z tego względu skarga jako nienależycie opłacona podlega odrzuceniu na zasadzie art. 221 p.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). Stosownie do art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo. Od obowiązku określonego w w/w art. 46 § 3 nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu (administracyjnym). Niedopełnienie przez pełnomocnika wnoszącego skargę obowiązku dołączenia pełnomocnictwa stanowi podstawę do wezwania go do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie termin do przedłożenia pełnomocnictwa upłynął w dniu 1 lutego 2010 r. (wezwanie do uzupełnienia braku formalnego doręczono skutecznie pełnomocnikowi w dniu 25 stycznia 2010 r.). Ponieważ brak ten nie został uzupełniony skarga również z tego powodu podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji, na podstawie wyżej wskazanych przepisów.