Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne za osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Następnie pismem z dnia 21 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) wniesiona została skarga kasacyjna od tego postanowienia. Wprawdzie z pisma tego nie wynikało wprost, iż stanowi ono skargę kasacyjna, jednak w odpowiedzi na pytanie Sądu, pismem z dnia 14 września 2011r. (data stempla pocztowego) zostało wyjaśnione, iż poprzednie pismo stanowi skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Złożona skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Jak wynika bowiem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sporządzenie skargi kasacyjnej w pewnej kategorii spraw przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego. Inny wyjątek dotyczy określonej kategorii osób, które samodzielnie mogą wnosić skargę kasacyjną i są one enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu (sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych). Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, aby osoba podpisująca skargę kasacyjną należała do kręgu wyżej wymienionych osób. Z tego też powodu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do treści art. 178 p.p.s.a.
Należy przy tym podnieść, że w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (FSK 3/04, LEX nr 83280, M.Prawn. 2004/5/202, PP 2004/7/53). Z kolei w postanowieniu z dnia 30 lipca 2008r. (I OZ 555/08, LEX nr 494297) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w postanowieniu z dnia 24 maja 2007 r. (II OZ 464/07, LEX nr 360337) w którym stwierdził, że niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego jest równoznaczne z brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a.
Z uwagi zatem na fakt, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu braku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, Sąd odrzucił skargę kasacyjną na zasadzie art. 178 p.p.s.a.