Uzasadnienie
Skarżący M.O., działający przez pełnomocnika adwokata A.K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od niezaewidencjonowanego przychodu za 2013r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 28 czerwca 2016r. wezwano pełnomocnika skarżącego (podpisanego pod skargą) m.in. do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 4 lipca 2016r., zgodnie z danymi zawartymi na potwierdzeniu odbioru. Powyższy brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej: jako "p.p.s.a.") zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do Przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji skarżącego, poprzez niezłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego.
Treść art. 34 p.p.s.a. wskazuje, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Dyspozycja art. 37 § 1 jednoznacznie określa, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że nie zostały spełnione przesłanki należytego wykazania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed tut. Sądem. W skardze wskazano, że skarżący działa w sprawie przez pełnomocnika, który złożył swój podpis wraz z pieczątką pod treścią skargi, jednak nie dołączył on przy tej czynności pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Dodatkowo, pomimo wezwania, także nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa w zakreślonym przez Sąd terminie. Skoro bowiem wezwanie o złożenie pełnomocnictwa zostało skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 4 lipca 2016r., to termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 lipca 2016r.
Na marginesie należy zauważyć, że bez znaczenia w tym kontekście, pozostaje fakt uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi, stanowi to bowiem tylko częściowe spełnienie przesłanek, które są ustawowo konieczne do nadania dalszego biegu sprawie.
W realiach niniejszej sprawy, pomimo wezwania i pouczenia o skutkach niezłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego, nie dopełniono w wyznaczonym terminie obowiązku, o którym mowa w powyższych regulacjach. Stanowi to istotny brak skargi, który uniemożliwił nadanie jej właściwego biegu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu, orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.