Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 kwietnia 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągniętych przychodów z kapitałów pieniężnych za 2010r.
Ww. wniosek oparto na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uzasadniono, m.in. tym, że zapłacenie obecnie przez skarżącego kwoty 141.626,00 zł plus odsetki jest niemożliwe, a wykonywanie decyzji spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki oraz szkodę w majątku. Dodano, że stan majątkowy skarżącego oraz jego sytuacja zdrowotna (orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności) uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Jego stan zdrowia uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej, a jego jedynym źródłem utrzymania jest renta oraz zasiłek pielęgnacyjny.
Ponadto stan zdrowia skarżącego wiąże się z koniecznością stałego ponoszenia znacznych kosztów finansowych na leczenie (leki, zabiegi, rehabilitacja), natomiast wykonanie decyzji, spowodowałoby istotne ograniczenie możliwości leczenia, a tym samym mogłoby doprowadzić do pogorszenia jego stanu zdrowia. Do wniosku dołączono, m.in. następujące załączniki: kopię legitymacji skarżącego, jako osoby niepełnosprawnej, decyzję o przyznaniu dodatku pielęgnacyjnego z dnia 4 kwietnia 2017r., decyzję o waloryzacji renty z dnia 1 marca 2017r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 19 marca 2013r., zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia 18 stycznia 2016r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu, uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.).
Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności, pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został sformułowany prawidłowo, w sposób wskazujący na konkretne okoliczności, które świadczą o tym, że w przedmiotowej sprawie faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący określił, na czym konkretnie mają one polegać. Oprócz sytuacji finansowej, która nie jest wystarczającą przesłanką do uznania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, skarżący wskazał na swoją sytuację zdrowotną i orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności.
Nie można również tracić z pola widzenia, że stan zdrowia skarżącego uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej. Ponadto jego jedynym źródłem utrzymania jest renta oraz zasiłek pielęgnacyjny.
Na uwagę zasługuje również fakt, że stan zdrowia skarżącego wiąże się z koniecznością stałego ponoszenia znacznych kosztów finansowych na leczenie (leki, zabiegi, rehabilitacja), a wykonanie decyzji spowodowałoby istotne ograniczenie możliwości leczenia i tym samym mogłoby doprowadzić do pogorszenia jego stanu zdrowia.
Powyższe okoliczności, zdaniem tut. Sądu, przemawiają za zasadnością wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dla rozpatrywanego wniosku, znaczenie ma również okoliczność, że kwota zobowiązania podatkowego wynosi w przedmiotowej sprawie 141.626,00 zł, co przy obecnej niemożności zarobkowania przez skarżącego z uwagi na jego stan zdrowia i status osoby niepełnosprawnej nie może zostać pominięta, tym bardziej, że jest to kwota wysoka. Nie można przy tym pominąć okoliczności, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest renta oraz zasiłek pielęgnacyjny.
Ponadto wskazać należy, że skarżący powołał się na szereg dokumentów, które zamieścił do uzasadnienia przedmiotowego wniosku w formie następujących załączników: kopia legitymacji skarżącego, jako osoby niepełnosprawnej – ważna na stałe, decyzja o przyznaniu dodatku pielęgnacyjnego z dnia 4 kwietnia 2017r., decyzja o waloryzacji renty z dnia 1 marca 2017r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 19 marca 2013r., zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia 18 stycznia 2016r. Powyższe dokumentu potwierdzają spójną argumentację skarżącego w zakresie rozpatrywanego wniosku. Zdaniem Sądu, analiza powyższych dokumentów oraz danych w nich zawartych także prowadzi do uznania, że przedmiotowy wniosek jest zasadny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem złożonej skargi, może doprowadzić do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, biorąc w szczególności pod uwagę jego obecną sytuację zdrowotną w kontekście braku możliwości zarobkowania z uwagi na status osoby niepełnosprawnej oraz fakt, że jego jedynym źródłem utrzymania jest renta oraz zasiłek pielęgnacyjny.
W tej sytuacji, mając na uwadze stan faktyczny, argumentację skarżącego oraz dokumenty źródłowe, Sąd uznał, że realizacja zaskarżonej decyzji, w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych, mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe dla skarżącego, co należy uznać za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na końcu podkreślić należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu, stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach, wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
Jednocześnie zaznaczyć należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest formą ochrony tymczasowej dla strony, która powinna liczyć się z tym, że w razie uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę, będzie zobowiązana uiścić nałożoną opłatę.
Wobec powyższego, Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.