Uzasadnienie
B. B. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 25 marca 2010 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., nr 84, póz. 712 ze zm.) instytucja zarządzająca pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu tej informacji może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie (art. 30b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może:
- 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;
- 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
- 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.
Zarysowana wyżej, istotna modyfikacja systemu środków odwoławczych oraz kompetencji kontrolnych sądu administracyjnego rodzi wątpliwości dotyczące ich zgodności z przyjmowanymi w kulturze prawnej standardami, w tym przede wszystkim konstytucyjnymi. Z tych względów postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, póz. 643 ze zm.) oraz art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, póz. 1071 ze zm.) i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
W związku z faktem, że zaskarżona czynność Zarządu Województwa Małopolskiego odmawiająca uwzględnienia złożonego protestu, dokonana została min. na podstawie wyżej wskazanych przepisów, rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z tych względów na podstawie w/w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.