Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r, odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez "W." Spółkę z o o w K.zawartej w piśmie z dnia [...] listopada 2003r.
Pierwszy wniosek o wydanie zaświadczenia spółka ta złożyła w piśmie z dnia [...] kwietnia 2003r. Domagała się w nim potwierdzenia, że prace budowlane zrealizowane przez nią w latach 1997-1998 w obcym środku trwałym tzn. w budynku znajdującym się w S., przy ul. R. nie zostały objęte zwrotem podatku VAT. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003r. Urząd Skarbowy odmówił jednak wydania zaświadczenia o takiej treści. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] października 2003r. postanowienie na mocy, którego odmówił Spółce "W." wydania zaświadczenia o treści przedstawionej we wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r.
Pismem z dnia [...] listopada 2003r. Spółka złożyła w Urzędzie Skarbowym ponowny wniosek o wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że podatek naliczony od nakładów poniesionych przez Spółkę w mieście Sanoku w latach 1997- 1998 nie podlegał rozliczeniu i w całości stał się kosztem Spółki.
Wydając wskazane na wstępnie postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia organ pierwszej instancji powołał się na takt, że w wyżej wymienionym okresie zostały wydane decyzje uznające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakupy na potrzeby oddziałów m.in. w Sanoku.
Na to postanowienie strona wniosła zażalenie zarzucając, że zaświadczenie jest jej potrzebne do rozliczeń finansowych z osobami trzecimi.
Wskazano również. że w deklaracjach za powyższe lata spółka wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na jej rachunek. Jednakże w wyniku przeprowadzonej kontroli skorygowano te zeznania. bowiem nie uwzględniono prawa do zwrotu podatku VAT z wydatków poniesionych w S..
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu powołał się na art. 306a § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ jest zobowiązany do wydania zaświadczenia dopiero z chwilą stwierdzenia istnienia interesu prawnego osoby która się o nie ubiega. Ponadto z uwagi na fakt, że zaświadczenie jest wydawane w granicach wniosku, to nie jest dopuszczalne zawarcie w nim innej treści niż żądana. W sytuacji, gdy okoliczności faktyczne lub prawne nie pozwalają wydać wnioskodawcy zaświadczenia o żądanej treści, organ podatkowy jest obowiązany do odmowy jego wydania.
Przyznano, że Urząd Skarbowy przeprowadził w spółce postępowanie kontrolne za miesiące I 1997r, V, VI, VII VIII, IX,.X,,XI 1998r.. natomiast Urząd Kontroli Skarbowej prowadził postępowanie za okres II 1997 do IV 1998r. oraz za XII 1998r.
Jednakże zagadnienie odliczania podatku naliczonego związanego z fakturami dotyczącymi roboty budowlane w budynku znajdującym się w S. przy ul. R.nie było przedmiotem kontroli. W toku przeprowadzonego postępowania za okres od lutego 1997r do kwietnia 1998r. zakwestionowano prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu w Centrali Spółki uznając, że w znacznej części zakupy te nie były związane ze sprzedażą opodatkowaną. W szczególności nie uznano prawa Spółki do odliczenia podatku z faktur dotyczących zakupionych towarów i usług, które następnie zostały nieodpłatnie przekazane do oddziałów będących odrębnymi podatnikami VAT.
Ponadto Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej stwierdził w oparciu o dane wynikające z badania dokumentów i ewidencji za miesiąc grudzień 1998r., że Spółka "W." odliczyła w tym miesiącu podatek naliczony od zakupów, które można przyporządkować do oddziału w S. (m.in. czynsz, rozbudowa systemu alarmowego, zakup gaśnic i tablic informacyjnych, przegląd gaśnic, zakup choinki, energia elektryczna, usługa transportowa - razem podatek naliczony 1.018,95 zł.).
Podkreślono, że Izba Skarbowa wydała za miesiąc listopad 1998r. decyzje, którą uchyliła orzeczenie organu pierwszej instancji i uznała prawo Spółki "W." do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakupy na potrzeby oddziału w S. (faktura VAT Nr [...] z dnia [...].10.1998r oraz Nr [...] z dnia [...].10.1998r. dotycząca zakupu krzeseł i stołu). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1.08.2002r. sygn. akt I S.A./Kr/1742/00 oddalił skargę Spółki na powyższą decyzję Izby Skarbowej w Krakowie.
Urząd Skarbowy decyzją z dnia 27 sierpnia 2003 r uznał prawo strony skarżącej do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych w oddziale w S. (f-ra VAT Nr [...] z dnia [...].07.1998r. za prace związane z wybudowaniem lokalnej kotłowni).
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymał w mocy powyższą decyzję.
W związku z tym skoro z prawomocnych decyzji organów pierwszej i drugiej instancji wynika, że Spółka korzystała z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur VAT dokumentujących zakupy na potrzeby oddziału w S.to nie jest możliwe wydanie zaświadczenia, stwierdzającego, iż podatek naliczony od nakładów Spółki "W." poniesionych w mieście S. w latach 1997-1998r nie podlegał rozliczeniu i w całości stał się kosztem Spółki.
W skardze wniesiono o uchylenie powyższego postanowienia i nakazanie wydania zaświadczenia.
Zarzucono, że spółka sama określa własny interes, także w aspekcie prawnym i nie podlega to kontroli administracyjnej.
Podkreślono, że podatnik dwukrotnie występował z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, stwierdzającego, że nakłady na inwestycje w obce środki trwałe w S. nie uzyskały zwrotu podatku VAT.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Podkreślił, że zgodnie z art. 306a § l pkt 2 ordynacji podatkowej istnienie interesu prawnego strony podlega ocenie organu do którego został złożony wniosek.
Za nieprawdziwe uznano twierdzenie strony. że dwukrotnie występowała z tym samym wnioskiem o wydanie zaświadczenia, bowiem we wniosku z dnia 2 kwietnia 2003 r domagała się wydania zaświadczenia potwierdzającego, że prace budowlane realizowane przez nią w latach 1997 -1998 w obcym środku trwałym położonym w Sanoku nie zostały objęte zwrotem podatku VAT. Natomiast wniosek z dnia [...] listopada 2003 r dotyczy wydania zaświadczenia potwierdzającego, że podatek naliczony od nakładów poniesionych przez podatnika w mieście S. w latach 1997 - 1998 nie podlegał rozliczeniu i w całości stał się jej kosztem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie bowiem z art. 306a § 1 ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie. Art 306a § 2 powołanej wyżej ustawy wprowadza przy tym dwie przesłanki wymagane do wydania zaświadczenia. Pierwszą jest sytuacja, gdy urzędowego potwierdzenia określonych taktów lub stanu prawnego wymaga konkretny przepis prawa. W takim przypadku interes prawny osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia jest z góry ustalony przez przepis prawa. Wnioskodawca nie musi go zatem wykazywać, powinien natomiast wskazać przepis z którego wywodzi podstawę do żądania zaświadczenia.
Natomiast w drugim przypadku, gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. organ podatkowy jest obowiązany najpierw stwierdzić, czy tak rzeczywiście jest. Dopiero bowiem z chwilą stwierdzenia interesu prawnego powstaje obowiązek wydania zaświadczenia. Jeżeli natomiast organ uzna, że dany podmiot nie ma takiego interesu. to zgodnie z art. 306c ordynacji podatkowej odmawia wydania zaświadczenia lub zaświadczenia żądanej treści (Z. Janowicz Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz PWN Warszawa1992r. str. 552, oraz J. Zubrzycki Ordynacja Podatkowa Komentarz 2004 Oficyna Wydawnicza Unimex str. 977).
Zaświadczenie zgodnie z art. 306a § 3 powyższej ustawy potwierdza jedynie stan faktyczny lub prawny istniejący W dniu jego wydania. Nie stanowi ono zatem decyzji w rozumieniu art. 207 ordynacji podatkowej i w związku z tym nie rozstrzyga w całości lub w części sprawy administracyjnej co do jej istoty. Wydaje się go po przeprowadzeniu uproszczonego i odformalizowanego postępowania, które wiąże się jednak z pewnymi rygorami proceduralnymi. Jednym z nich jest wyrażona w art 306a § 4 ordynacji zasada. że zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy. W związku z tym nie jest w zasadzie dopuszczalne wydanie go innej niż żądana treści. Jeżeli zatem okoliczności faktyczne lub prawne nie pozwalają wydać zaświadczenia o takiej treści jakiej domaga się wnioskodawca organ obowiązany jest do odmowy wydania zaświadczenia o takiej treści.
Należy również wskazać na art. 306b § 1 ordynacji podatkowej, według którego w przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2 tej ustawy, organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przed wydaniem zaświadczenia organ podatkowy może także w oparciu o art. 306b § 2 wyżej wymienionej ustawy przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające. Ustawodawca nie określił, co prawda charakteru tego postępowania, jednakże z uwagi na uproszczony tryb stosowany przy wydawaniu zaświadczeń nie można stosować w nim zasady dopuszczania jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. "Niezbędne" postępowanie wyjaśniające nie może być zatem substytutem danych wynikających z prowadzonych przez właściwy organ ewidencji rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
Odnosi się natomiast do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji rejestrów i innych danych, lub też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane. i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. (podobnie Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2000 r wydanym w sprawie sygn. akt V SA 760/00 Baza Danych LEX nr 50109). Postępowanie wyjaśniające ogranicza się zatem do czynności, które pozwolą na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego, w zakresie danych. które pozostają w dyspozycji organu mającego wydać zaświadczenie. Jeżeli są natomiast konieczne jeszcze inne dane. które nie pozostają w dyspozycji tego organu uzasadnione jest odmowa wydania zaświadczenia, (J. Zubrzycki Ordynacja Podatkowa Komentarz 2004 Oficyna Wydawnicza Unimex str. 979. Ponieważ zaświadczenie potwierdza tylko w urzędowej formie, to co aktualnie wynika z posiadanych przez organy podatkowe danych, nie można wydać takiego dokumentu wtedy, gdy problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna. (Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 listopada 1998 r wydanym w sprawie sygn. akt MI SA 1282/97 Baza Danych LEX nr 37646) Także w sytuacji, gdy organy podatkowe nie dysponują danymi pozwalającymi potwierdzić fakty i stan faktyczny zgodnie z treścią wniosku, to zasadna jest odmowa wydania zaświadczenia, o żądanej treści. (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 1998 r wydanym w sprawie sygn. akt II SA 299/98 Baza danych LEX nr 41833) W omawianej sprawie "W." Spółka z o o domagała się potwierdzenia, że podatek naliczony od nakładów poniesiony przez nią w mieście S. w latach 1997 - 1998 nie podlegał rozliczeniu i w całości stał się kosztem tej spółki.
Z wydanych wcześniej decyzji administracyjnych dotyczących podatku VAT dotyczących tego podatnika wynika, że spółka posiadała w S., oraz innych miastach kilka oddziałów. które samodzielnie sporządzały bilans i były za zgodą Urzędu Skarbowego samodzielnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Jednostki te nie były natomiast samodzielnymi podmiotami podatku dochodowego od osób prawnych. Przeprowadzone postępowania kontrolne w zakresie podatku VAT, oraz wydane na ich podstawie decyzje dotyczyły natomiast tylko jednostki statutowej. Zakwestionowano przy tym za miesiąc sierpień podatek naliczony objęty fakturą VAT nr [...] z dnia [...] lipca 1998 r otrzymaną od FUH [...] za prace związane z wybudowaniem lokalnej kotłowni w budynku w S.. Spółka "W." nie dokonała bowiem zgłoszenia informującego o prowadzeniu działalności gospodarczej w tym mieście. Natomiast zakupione usługi służyły działalności realizowanej na tym terenie przez Oddział spółki będący samodzielnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym dane będące w posiadaniu organów podatkowych nie pozwalały na wydanie zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskiem strony.
Ponadto co do podatku VAT za miesiące od maja do września 1998 r toczy się spór, gdyż decyzje Dyrektora Izby Skarbowej zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który co prawda wyrokiem z dnia 31 maja 2006 r wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Kr 204/04 oddalił skargi.jednakże orzeczenie to nie uprawomocniło się jeszcze.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi