Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie, dnia 11.06.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok oddalający skargę.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 13.09.2010r. m. in. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 28.09.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. Z. Dnia 11.10.2010r. do tut. Sądu wpłynęła "opinia o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzona przez wyznaczonego adwokata, zawierająca wniosek o zasądzenie kosztów udziału pełnomocnika w sprawie według norm przepisanych.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż przedmiotowy wniosek nie zawiera stosownego oświadczenia pełnomocnika, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie bowiem z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, (Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163, poz.1348.z p.zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem, że zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie adwokat nie złożył takiego oświadczenia. Stąd też okoliczność ta, zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą, skutkuje oddaleniem wniosku. (por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 poz. 63)
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.