Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł skarżący E. K. za pismem z dnia 10 lipca 2018 r. zwrócił się z prośbą o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia tej opłaty.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wyznaczonym terminie brak został uzupełniony. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4.1 formularza wynika, że E. K. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości. We wniosku skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną A. K.. Ich miesięczny dochód wynosi łącznie [...] zł i stanowi go emerytura wnioskodawcy w wysokości [...] zł i emerytura jego żony w wysokości [...] zł.
Skarżący, ani jego żona nie posiadają żadnego majątku, zasobów pieniężnych, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości powyżej [...] zł. Zobowiązania i stałe wydatki rodziny przedstawiają się następująco: media (tv, telefon, woda, prąd, gaz, śmieci) [...] zł, lekarstwa [...] zł, wyżywienie ok. [...] zł, chemia domowa [...] zł, art. higieny [...] zł, rata pożyczki [...] zł. W sezonie grzewczym dochodzą koszty ogrzewania węglem, który jest zakupywany na raty, gdyż małżonkom Kot nie wystarcza środków pa pokrycie tego wydatku.
W uzasadnieniu wniosku E. K. podniósł, że nie jest w stanie pokryć opłaty od skargi ze względu na niskie dochody własne i żony, z którą wspólnie gospodaruje. Ze względu na podeszły wiek i stan zdrowia nie jest wstanie podjąć jakiegokolwiek zatrudnienia, które pozwoliłoby mu na zdobycie środków niezbędnych do pokrycia kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli w myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmującym m. in. zwolnienie od opłat sądowych i wydatków, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie.
Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone we wniosku okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
W ocenie orzekającego E. K. uwiarygodnił, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego żony są świadczenia emerytalne, które w całości przeznaczane na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Podeszły wiek i stan zdrowia nie pozwalają mu na podjęcie zatrudnienia celem zdobycia dodatkowych środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.