Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 26.09.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 26.10.2013r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata dr. K.D..
Dnia 25.11.2013r. do tut. Sądu wpłynęło "pismo procesowe" w którym adwokat m.in. wniósł o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w kwocie 2 952 zł. w oparciu o § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. a w zw. z § 6 pkt 5 i § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.02.163.1348 ze zm.). Oświadczył jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
W dniu 05.12.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę a pełnomocnik na rozprawie wniósł ponownie tak jak w piśmie procesowym oraz podtrzymał oświadczenie o nieuiszczeniu kosztów w całości lub w części.
Dnia 11.12.2013r. wpłynął wniosek adwokata o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach zgodnie z wnioskiem, który złożył w piśmie procesowym.
W dniu 14.02.2014r. wpłynęła natomiast do tut. Sądu "opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ", z dnia 10.02.2014r. sporządzona przez dr. K. D., wysłana również do strony skarżącej. Wraz z nią pełnomocnik przedłożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji, w wysokości 1 476 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w/w rozporządzenia. Oświadczył także, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Podtrzymał również dotychczasowy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w zakresie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ja w postępowaniu I instancyjnym i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą wysłał stronie. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzekający przyznał natomiast pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Zaznaczyć przy tym trzeba, iż przyjęcie za podstawę wynagrodzenia pełnomocnika stawki kwotowej "dla innej sprawy" a nie stawki określonej procentowo w oparciu o § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. a w zw. z § 6 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wynika z faktu, iż w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia. Kontrola sądowa w tym wypadku nie obejmuje poprawności określenia czy ustalenia wysokości tych należności a dotyczy analizy istnienia bądź nieistnienia przesłanek umorzenia przedmiotowej kwoty. Zaskarżony akt nie ma więc charakteru kreującego należność pieniężną z tytułu tych składek (por. uchwała NSA, z dnia 26.10.2012r., sygn. II FPS 2/09). Stąd przyjęcie kwoty wynagrodzenia adwokata w oparciu o postulowane przez niego przepisy byłoby niezasadne.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.)