Uzasadnienie
|Wnioskiem z dnia 18 listopada 2008r. strona skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przyjęcie zabezpieczenia w | |postaci depozytu gotówkowego odpowiadającego kwocie zawyżenia podatku od towarów i usług, określonego w decyzji wymiarowej tegoż organu| |z dnia 31 października 2008r. Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji wymiarowej. Depozyt w kwocie 1 570 | |149, 00 zł został przekazany przelewem na rachunek sum depozytowych właściwego urzędu skarbowego. |
|Złożone wnioski zostały wraz z aktami sprawy przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej, który postanowieniami z dnia 4 grudnia 2008r. | |odmówił przyjęcia zabezpieczenia oraz wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej. |
|W uzasadnieniu organ odwołał się do art. 224a w zw. z art. 33g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Stwierdził przy | |tym, że skoro na postanowienie w przedmiocie przyjęcia zabezpieczenia służy zażalenie to organ nie ma obowiązku przyjęcia takiego | |zabezpieczenia. Organ odwoławczy dodał, że przyjęcie zabezpieczenia nie będzie skutecznie chroniło interesów Skarbu Państwa z uwagi na | |zbliżający się termin przedawnienia. |
|Jednocześnie w dniu 4 grudnia 2008r. kwota należności została wyegzekwowana z rachunków bankowych spółki. W związku z tym depozyt na | |wniosek podatnika został mu zwrócony przez urząd skarbowy dnia 10 grudnia 2008r. |
|Powyższe orzeczenia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowieniami z dnia 13 lutego 2009 r. |
|Wyrokiem z dnia 17 lipca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 663/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na skutek skarg, uchylił | |orzeczenia organu odwoławczego z dnia 13 lutego 2009r. oraz poprzedzające je postanowienia z dnia 4 grudnia 2008r. | |W pisemnych motywach Sąd pierwszej instancji stwierdził, że art. 33d, art. 33f, art. 33g Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym| |przed dniem 1 stycznia 2009r. nie uprawniały organu do odmowy przyjęcia zabezpieczenia ze względu na spodziewany upływ okresu | |przedawnienia. Przyjęcie natomiast zabezpieczenia było jedną z przesłanek obligatoryjnego wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej. | |Powyższą argumentację podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 14 października 2010r., sygn. akt I FSK 1881/09 | |oddalił skargę kasacyjną organu odwoławczego na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. NSA stwierdził, że do dnia 31 | |grudnia 2008r. przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zabezpieczenia na wniosek podatnika, ograniczały organ jedynie do badania czy | |zaproponowana forma zabezpieczenia mieściła się w katalogu wymienionym w art. 33d Ordynacji podatkowej. Był to błąd ustawodawcy, który | |został naprawiony dopiero zmianą przepisów, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. |
|Po ponownym rozpoznaniu złożonych wniosków, postanowieniami z dnia 11 marca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 208 § 1 | |Ordynacji podatkowej, umorzył oba postępowania jako bezprzedmiotowe. |
|Organ podkreślił, że w dacie ponownego orzekania zmianie uległy okoliczności faktyczne sprawy. |
|Decyzja wymiarowa z dnia 31 października 2008r., na poczet której mogło być przyjęte zabezpieczenie oraz co do której powinno zostać | |orzeczone wstrzymanie wykonania - została bowiem uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. Ponadto w dniu 4 | |grudnia 2008r. została wyegzekwowana kwota zaległości. Natomiast wpłacony depozyt w dniu 10 grudnia 2008r. organ zwrócił podatnikowi. | |W złożonym odwołaniu skarżąca powtórzyła argumentację, którą prezentowała na wcześniejszych etapach postępowania, dodatkowo wspartą | |stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w wyroku sygn. akt I FSK 1881/09. Podniosła, że umorzenie postępowania byłoby | |możliwe jedynie z uwagi na jego bezprzedmiotowość spowodowaną przedawnieniem zobowiązania podatkowego, którego egzekucja dotyczyła. | |Wskazała również, że sprawa dotycząca prawidłowości przeprowadzenia egzekucji znajduje się na etapie postępowania sądowego. Z tego | |względu organ powinien zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu zakończenia tamtego postępowania. |
|Decyzjami z dnia 16 czerwca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiednio w przedmiocie zabezpieczenia i wstrzymania wykonania decyzji | |utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenia pierwszoinstancyjne, podnosząc przede wszystkim okoliczność braku przedmiotu postępowania w dacie| |orzekania. Wskazał na uchylenie decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. i przekazanie sprawy | |do ponownego rozpoznania. Zauważył, że zobowiązanie wygasło na skutek jego zapłaty, a dokładnie rzecz ujmując, na skutek przymusowego | |ściągnięcia w drodze egzekucji. Z tego właśnie powodu nie było możliwe orzekanie w przedmiocie jego zabezpieczenia i wstrzymania | |wykonania. Podkreślił, że skoro postępowanie "z jakiejkolwiek przyczyny" stało się bezprzedmiotowe to prawidłowe było jego umorzenie. | |W skargach na wymienione wyżej orzeczenia, złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, strona skarżąca zarzuciła | |organowi naruszenia art. 120, art. 121, art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a i art. 59 Ordynacji podatkowej oraz art. 170 ustawy| |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|W uzasadnieniu strona skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w odwołaniach. Ponadto wskazała, że wniosek o przyjęcie zabezpieczenia | |był skuteczny, a zobowiązanie podatkowe przymusowo wykonane, jej zdaniem, nie wygasło, gdyż jego ściągnięcie przez organ było | |bezprawne. Podniosła również, że niniejsze postępowanie powinno być zawieszone do czasu wydania przez sąd administracyjny orzeczenia w | |przedmiocie zasadności postępowania egzekucyjnego. |
|W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. |
|Na rozprawie w dniu 21 października 2011r. Sąd połączył sprawy z obu skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. | |Wyrokiem z dnia 21 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1398/11skargi oddalono. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że postępowanie w | |sprawach obu wniosków było bezprzedmiotowe, a zatem nie doszło do naruszenia art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Sąd zauważył, że w | |dacie ponownego orzekania przez organ (tj. dnia 11 marca 2011r.) decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 31 października | |2008r., z której wynikała należność, a której dotyczyły wnioski o zabezpieczenie i wstrzymanie wykonania, nie istniała w obrocie | |prawnym na skutek jej uchylenia decyzją z dnia 30 stycznia 2009r. i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd dodał, że odpadła | |w ten sposób podstawa do domagania się wykonania (zapłaty) należności wynikającej z tej decyzji. Sąd uznał więc, że w ustalonym w | |sprawie stanie faktycznym, nie istniał przedmiot postępowania dotyczącego przyjęcia zabezpieczenia i wstrzymania wykonania decyzji. | |Sąd odniósł się również do sprawy sygnalizowanej przez skarżącą. Stwierdził, że przedmiotem skargi w sprawie o sygn. I SA/Kr 1334/11 | |nie była zasadność prowadzenia egzekucji, lecz zasadność uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji dotyczącej określenia | |nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. do ponownego rozpatrzenia w | |sytuacji, gdy zdaniem strony, zobowiązanie uległo przedawnieniu. Wbrew zarzutom skargi sprawa I SA/Kr 1334/11 nie miała zatem | |charakteru prejudycjalnego co do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji czy też przyjęcia zabezpieczenia. | |Zdaniem Sądu, organ w stanie faktycznym, który wystąpił w ponownie prowadzonym postępowaniu, nie był zobowiązany do badania dalszych | |okoliczności sprawy w zakresie ewentualnego przedawnienia zobowiązania, skoro ustalił, że istnieją inne, zasadne przyczyny umorzenia | |postępowania w trybie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.
Ponadto na podstawie art. 212, zdanie pierwsze, Ordynacji podatkowej organ był| |związany swoją poprzednią decyzją kasacyjną z dnia 30 stycznia 2009r. uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, dotyczącą| |zobowiązania za sierpień 2003 r., niezależnie od stanowiska strony wyrażonego w skardze. |
|W związku z powyższym Sąd uznał za niezasadne zarzuty naruszenia w postępowaniu podatkowym art. 120 i art. 121 oraz art. 208 § 1, a | |także art. 33d, art. 33g, art. 224a oraz art. 59 Ordynacji podatkowej. Organ prawidłowo przyjął bowiem, że nie istniał przedmiot | |postępowania, natomiast wymienione przepisy mogłyby mieć zastosowanie jedynie w przypadku orzekania merytorycznego. | |Zdaniem Sądu, również art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie został naruszony. W rozpoznawanej sprawie| |istotnie uległ bowiem zmianie stan faktyczny w związku z nieistnieniem w obrocie prawnym decyzji wymiarowej, a co za tym idzie brakiem | |przedmiotu postępowania. Sąd zauważył, że organ nie negował zresztą w zaskarżonych decyzjach oceny prawnej wyrażonej przez sądy | |administracyjne w rozpatrywanej sprawie, ponieważ w ogóle nie orzekał merytorycznie. |
|Na powyższe orzeczenie strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, | |przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. | |W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. | |Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt I FSK 398/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do | |ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania | |kasacyjnego. |
|Naczelny Sąd Administracyjny uznał przede wszystkim za usprawiedliwiony zarzut naruszenia w zaskarżonym wyroku art. 145 § 1 pkt 1 lit. | |c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie | |przez Sąd pierwszej instancji wadliwej kontroli zastosowania przez Dyrektora Izby Skarbowej instytucji umorzenia postępowania | |wszczętego wnioskiem strony skarżącej z dnia 18 listopada 2008r. w sprawie przyjęcia zabezpieczenia w postaci depozytu gotówkowego w | |związku z zobowiązaniem w podatku od towarów i usług za sierpień 2003r. wynikającym z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z | |dnia 31 października 2008r. oraz wstrzymania wykonania w całości tej decyzji. |
|Wobec braku merytorycznej oceny zasadności wniosku spółki z dnia 18 listopada 2008r., stosownie do stanowiska zawartego wyrokach WSA w | |Krakowie sygn. akt I SA/Kr 663/09 i NSA w Warszawie sygn. akt I FSK 1881/09, NSA uznał także za zasadne zarzuty naruszenia art. 145 § 1| |pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 33d, art. 33g oraz art. 224a Ordynacji | |podatkowej, poprzez brak zastosowania w sprawie tych przepisów oraz naruszenia art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi przez Sąd pierwszej instancji, poprzez brak ustosunkowania się w tym zakresie do zarzutów podniesionych w skardze. | |Dodatkowo uznano za usprawiedliwiony także zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi w związku z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 120 i art. 121 § 1 | |Ordynacji podatkowej.
Organy podatkowe nie mogą bowiem wydawać orzeczeń, których celem jest ominięcie normy wynikającej z art. 170 | |ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż takie działania godzą w zasady praworządności i budowania zaufania do | |organów podatkowych. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. |
|Skargi są zasadne. |
|W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, | |ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - | |jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - realizowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie | |prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów | |postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało | |ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także | |przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów - art. 145 § 1 pkt 1 i ustawy | |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 190 zdanie 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, | |orzekający Sąd związany jest stanowiskiem zajętym już w sprawie przez NSA w przywołanym wyżej wyroku z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt | |I FSK 398/12, w którym przeprowadzona została ocena zarzutów skargi kasacyjnej wywiedzionej od wcześniejszego wyroku tutejszego Sądu, | |tj. wyroku z dnia 21 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1398/11, skutkująca uchyleniem tego ostatniego orzeczenia. Powołany wyżej | |przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania sądu I instancji, który nie posiada już na tym etapie postępowania | |sądowoadministracyjnego swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania. | |W judykaturze i doktrynie zwraca się również uwagę, że wojewódzki sąd administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu NSA | |wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej | |rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od | |wyjaśnionych przez NSA (por. wyrok SN z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I PKN 226/98, OSNAP 1999, nr 15, poz. 486), jak również w | |przypadku, gdy przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, zmienił się stan | |prawny (tak: H. Knysiak - Molczyk (w:) H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. | |Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005). |
|Odnosząc przedstawione powyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek | |umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku NSA. Oznacza to, że dalsze rozważania na temat | |legalności zaskarżonego aktu w zakresie prawidłowości postępowania przeprowadzonego przez organy muszą być prowadzone w oparciu o | |stanowisko sądu wyższej instancji. |
|Skargi podlegają uwzględnieniu z uwagi na fakt naruszenia przez organy podatkowe przepisów art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a,| |art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stopniu,| |o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|Należy wskazać za Naczelnym Sądem Administracyjnym, iż w okolicznościach faktycznych i prawnych, jakie wystąpiły w niniejszej sprawie | |fakt uchylenia decyzji wymiarowej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. nie | |świadczy o bezprzedmiotowości postępowania z tej przyczyny. Istotą tego postępowania jest bowiem kwestia czy organ w stanie prawnym | |obowiązującym w 2008r., kiedy rozpatrywał wniosek strony z dnia 18 listopada 2008r., miał podstawę do odmowy przyjęcia zabezpieczenia z| |innych przesłanek (takich jak zbliżający się termin upływu przedawnienia zobowiązania) niż związane z dopełnieniem przez stronę | |warunków formalnych zabezpieczenia. Czy też, jeśli zabezpieczenie zostało prawidłowo złożone w jednej z form przewidzianych w art. 33d | |Ordynacji podatkowej w wówczas obowiązującym brzmieniu, organ miał obowiązek przyjąć to zabezpieczenie i wydać na podstawie art. 224a §| |1 pkt 1 tej ustawy postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji? |
|Rozstrzygnięcie tej kwestii w tym postępowaniu wpadkowym ma podstawowe znaczenie dla oceny legalności działań podejmowanych przez organ| |w postępowaniu wymiarowym, dotyczącym określenia stronie skarżącej zobowiązania za sierpień 2003r., które nie zostało jeszcze | |prawomocnie zakończone. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. została bowiem uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu | |Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1334/11. Natomiast skarga spółki na kolejną decyzję | |wymiarową Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 maja 2012r. w przedmiocie zobowiązania za sierpień 2003r. została oddalona wyrokiem | |Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2012r. sygn. akt I SA/Kr 1191/12, na który strona skarżąca | |złożyła jeszcze nierozpoznaną skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sprawa o sygn. akt I FSK 558/13). | |Rozstrzygnięcie wydane w niniejszej sprawie rzutuje także na ocenę czynności organów w postępowaniu egzekucyjnym, która także nie | |została jeszcze prawomocnie dokonana.
Wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. sygn. akt I SA/Kr 1335/11, uchylający | |postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2009r. w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na | |podstawie tytułu wykonawczego obejmującego zaległości z podatku od towarów i usług Rafinerii za sierpień 2003r. został zaskarżony do | |Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Dyrektora Izby Skarbowej, przy czym skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana (sprawa o | |sygn. akt II FSK 799/12). |
|Uchylenie się przez organ do merytorycznego załatwienia wniosków strony złożonych 18 listopada 2008r. w sprawie wpadkowej, z | |uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, który występował w momencie składania tych wniosków, nie pozwala bowiem na przesądzenie | |kluczowego dla podatnika zagadnienia czy nastąpiło przedawnienie ciążącego na nim zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień| |2003r. Dlatego też należy uznać, że organ miał obowiązek załatwić postępowanie wpadkowe w taki sposób, aby uwzględnić w nim stanowisko | |zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 663/09 i Naczelnego Sądu | |Administracyjnego z dnia 14 października 2010r. I FSK 1881/09. Z wyroków tych w sposób jednoznaczny wynika, że w stanie prawnym | |obowiązującym do końca 2008r. organ, stosownie do art. 33g w związku z art. 33d Ordynacji podatkowej, miał obowiązek przyjęcia | |zabezpieczenia jeżeli zostało ono zaoferowane w jednej z postaci dopuszczonych prawem, a także w konsekwencji był zobligowany do | |wstrzymania wykonania tak zabezpieczonej decyzji, zgodnie z art. 224a § 1 pkt 1 tej ustawy. |
|Na stanowisko to nie mogą mieć wpływu okoliczności, które powstały na skutek działań organów późniejszych od złożenia wniosku wraz | |odpowiednim depozytem w listopadzie 2008r., takich jak: wystawienie tytułu wykonawczego 2 grudnia i uruchomienie egzekucji 4 grudnia | |2008r., zwrot depozytu 10 grudnia tego roku, czy też uchylenie decyzji, której dotyczył wniosek dnia 30 stycznia 2009r. | |Wobec braku merytorycznej oceny zasadności wniosku spółki z dnia 18 listopada 2008r., stosownie do stanowiska zawartego ww. wyrokach | |WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 663/09 i NSA w Warszawie sygn. akt I FSK 1881/09, zarzuty naruszenia art. 33d, art. 33g oraz art. 224a| |Ordynacji podatkowej, poprzez brak zastosowania w sprawie tych przepisów należy uznać za zasadne. |
|Także pogląd organu, że nie wiąże go art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż istotnie uległ zmianie | |stan faktyczny w związku z nieistnieniem w obrocie prawnym decyzji wymiarowej jest nietrafny. |
|Należy zwrócić uwagę, że działania organu podjęte w grudniu 2008r. i w styczniu 2009r., w tym decyzja kasacyjna z dnia 30 stycznia | |2009r., które miałyby przemawiać za bezprzedmiotowością postępowania wpadkowego w tej sprawie, nastąpiły przed wydaniem wyroków przez | |sądy administracyjne dnia 17 lipca 2009r. w sprawie o sygn. akt SA/Kr 663/09 i z dnia 14 października 2010r. I FSK 1881/09. Przyjęcie | |więc stanowiska o bezprzedmiotowości postępowania w rozpatrywanych sprawach wpadkowych, na skutek działań, które miały miejsce przed | |wydaniem tych wyroków, prowadziłoby do wniosku, że sądowa kontrola orzeczeń wydanych w tych sprawach nie ma w istocie znaczenia. Rację | |ma strona skarżąca podnosząc, że zaakceptowanie rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej prowadziłoby w istocie do iluzoryczności | |sądowo-administracyjnej kontroli aktów administracyjnych. Dlatego też należy uznać za usprawiedliwiony także zarzut naruszenia art. 170| |ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.
Organy podatkowe nie mogą| |bowiem wydawać orzeczeń, których celem jest ominięcie normy wynikającej z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi, gdyż takie działania godzą w zasady praworządności i budowania zaufania do organów podatkowych. | |W rozpatrywanej sprawie, przy stanowisku zaprezentowanym w przywołanych wyżej wyrokach sądów administracyjnych, przesłanką do umorzenia| |postępowania nie może być uchylenie decyzji wymiarowej, które było okolicznością istniejącą w momencie orzekania przez te sądy. Także | |takiej okoliczności nie może stanowić zwrot depozytu, gdyż został nieprawidłowo dokonany przez organ, w sytuacji, gdy powinien zgodnie | |z ww. wyrokami stanowić skuteczne zabezpieczenie decyzji, warunkujące jej wstrzymanie. |
|Bezprzedmiotowość sprawy dotyczącej zabezpieczenia mogłaby natomiast wynikać z przedawnienia zobowiązania. Jednakże to zagadnienie | |zawisło w sprawie o sygn. akt I FSK 558/13. Dlatego też nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. To samo dotyczy | |kwestii oceny prawidłowości prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego stanowi bowiem przedmiot| |sprawy o sygn. akt II FSK 799/12, w której Naczelny Sąd Administracyjny będzie kontrolował wyrok Sądu pierwszej instancji dotyczący | |zarzutów na postępowanie egzekucyjne. |
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie zobowiązany przeprowadzić merytoryczne postępowanie zgodnie z wytycznymi zawartymi przez Sąd w niniejszym wyroku.
W konsekwencji, w ocenie Sądu zarzuty skarg dotyczące naruszenia przy wydaniu zaskarżonych decyzji art. 208 § 1, art. 33d, art. 33g, art. 224a, art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są uzasadnione. Naruszenie tych przepisów jest tego rodzaju, że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem na podstawie art. 145 § 1 pk1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić decyzje organów obu instancji. W przedmiocie pkt II sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.