Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 17 września 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2013 r., Powiatowy Zarząd Dróg w B. (dalej skarżący) zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie pisemnej interpretacji w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Zawarte we wniosku pytanie dotyczyło zasad opodatkowania opłat pobieranych przez skarżącego od operatorów i przewoźników z tytułu korzystania z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym był Powiat B. Skarżący wyjaśnił przy tym, że jest jednostką budżetową Powiatu B. W interpretacji indywidualnej z dnia 27 grudnia 2013 r. [...], Minister Finansów działający przez Dyrektora Izby Skarbowej uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Stwierdził, że skarżący z racji pobieranej opłaty jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a same opłaty podlegają opodatkowaniu ponieważ mają charakter działań z zakresu stosunków cywilnoprawnych.
Po wystosowaniu do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym skarżący ponownie podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, otrzymując odpowiedź organu, że brak jest podstaw do zmiany wydanej w sprawie interpretacji, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący wniósł o uchylenie interpretacji w całości. Organ interpretacyjny wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko.
Na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. Sąd odczytał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., I FSK 311/12 w sprawie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a dotyczącego odrębności jednostki budżetowej gminy jako podatnika podatku od towarów i usług w odróżnieniu od samej gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Zasadnym było zawieszenie postępowania sądowego na zasadzie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania prejudycjalnego zadanego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., I FSK 311/12, tj. postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław (wszystkie cytowane orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ewentualny wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE ma znaczenie dla sprawy, ponieważ w świetle powołanej w ww. pytaniu prejudycjalnym, uchwały NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., I FPS 1/13 (wiążącej wszystkie składy sędziowskie na zasadzie art. 269 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) jednostki budżetowe organów samorządu terytorialnego nie mogą być traktowane jako odrębni podatnicy podatku od towarów i usług w świetle art. 15 usta. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054)..
Na obecnym etapie postępowania sądowego orzekający w sprawie Sąd jest związany poglądem NSA zawartym w ww. uchwale, co powoduje, że teoretycznie zaskarżona interpretacja powinna zostać uchylona wyłącznie ze względów formalnych. Skoro bowiem skarżący nie może być traktowany jako podatnik, a takim podatnikiem może być wyłącznie powiat, to tylko Powiat Bocheński mógłby złożyć wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji w przedmiocie zasad opodatkowania opłat opisanych we wniosku. Skarżący nie mógł się więc domagać wydania takiej interpretacji. Z art. 14b§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 794 ze zm.) wynika bowiem, że uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o interpretację jest podmiot, który jest "zainteresowany", a więc wywodzi z podanego we wniosku stanu faktycznego, skutki podatkowe, tj. możliwą (choćby potencjalnie) odpowiedzialność podatkową (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2014 r., I SA/Wr 2040/13 i powołane tam orzeczenia).
W rozpoznawanej sprawie, w świetle ww. uchwały NSA, skutki podatkowe pobierania opłat opisanych we wniosku, mogły dotyczyć jedynie powiatu, a więc tylko on mógł wystąpić o interpretację. W rezultacie orzekający Sąd powinien uchylić zaskarżoną interpretację wyłącznie ze względów formalnych. Sąd administracyjny rozpatrujący skargę na tego typu indywidualną interpretację (wydaną podmiotowi, który nie był uprawniony do wniosku o interpretację), nie może bowiem zająć merytorycznego stanowiska, gdyż byłoby ono przedwczesne (por. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2011 r., II FSK 487/10 i powołane tam orzecznictwo).
Sąd doszedł jednak do wniosku, że zasadnym jest zawieszenie postępowania. Kwestia odrębności jednostek budżetowych od jednostek samorządowych stała się bowiem przedmiotem ww. pytania prejudycjalnego.
W orzecznictwie przyjmuje się, że interpretacja dokonywana przez Trybunał Sprawiedliwości UE ma pierwszeństwo przed uchwałami NSA wiążącymi inne sądy administracyjne w trybie art. 269 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2013 r., I FSK 720/13 i powołane tam orzecznictwo). Pytania prejudycjalne są bowiem środkiem służącym zapewnieniu jednolitości (spójności) stosowania prawa unijnego w zakresie tych przepisów krajowych, które podlegają procesowi harmonizacji. Takimi przepisami jest powołana wyżej polska ustawa o podatku od towarów i usług.
Oczekiwanie przez inne sądy krajowe na rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości w przedmiocie pytania prejudycjalnego zadanego przez jeden z sądów krajowych w sprawie istotnej w konkretnym sporze, stanowi realizację zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30 marca 2010 r., s.13).
Powyższe oznacza, że jeżeli nie istnieją uzasadnione wątpliwości co do ważności zaskarżonego aktu lub czynności lub akt ten czy też czynność powinny zostać w sposób oczywisty wyeliminowane z obrotu z innych przyczyn – pożądanym będzie zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości w sprawie, która stała się podstawą do wystąpienia z zapytaniem prejudycjalnym innego sądu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zawieszenie postępowania jest zasadne.