Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wydał względem D. B. decyzję z dnia [...] września 2015r., nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009r.
Przedmiotowa decyzja została wysłana do skarżącego w dniu 10 września 2015 r. Z otrzymanej przesyłki zwrotnej wynika, że z powodu nieobecności adresata w dniu 11 września 2015r. pod wskazanym adresem, pozostawiono informację o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została awizowana powtórnie w dniu 21 września 2015r. Mając na uwadze fakt, iż pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie podjął przedmiotowej decyzji w prawem przewidzianym terminie, decyzję tę uznano za doręczoną w trybie określonym w przepisie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, ze skutkiem przypadającym na ostatni dzień okresu wynikającego z powtórnej awizacji tj. 25 września 2015r. Wobec tego od 26 września 2015r. rozpoczął się bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął w dniu 9 października 2015r.
W dniu 16 sierpnia 2019r. (data nadania) skarżący wniósł odwołanie od w/w decyzji, zaznaczając w nim, że powziął wiedzę o decyzji dopiero w dniu 1 sierpnia 2019r. Nadto przesłał odpowiedzi Poczty Polskiej na złożone reklamacje, wedle których od dnia nadania przesyłki minął już rok, a po tym czasie informacje z systemu zostają usunięte.
Wobec powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...].10.2019r., nr [...], na podstawie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Na powyższe postanowienie D. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc że doszło do naruszenia prawa lub interesu prawnego z powodu braku możliwości jego udziału w postępowaniu bez jego winy (z powodu niedoręczenia, braku awizacji wszystkich pism z 2015 roku), jak i braku doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie - co rozpoczęłoby bieg terminu na odwołanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a., natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala.
Skarga jest nieuzasadniona, nie doszło bowiem do wskazywanych przez skarżącego naruszeń prawa ważących dla prawidłowości przyjętego rozstrzygnięcia.
Wbrew argumentacji przedstawionej w skardze nie można przyjąć, że nie nastąpiło skuteczne doręczenie kontestowanego rozstrzygnięcia organu I instancji. Z informacjach umieszczonych na przesyłce zwrotnej zawierającej odpis w/w decyzji wynika, że prawidłowo uznano ją za doręczoną w trybie określonym w przepisie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Z powodu nieobecności adresata pod wskazanym adresem przesyłka ta została dwukrotnie awizowana: w dniu 11 września 2015r., a następnie w dniu 21 września 2015r. Pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie podjął przedmiotowej decyzji w prawem przewidzianym terminie, zatem słusznie decyzję tę uznano za doręczoną ze skutkiem przypadającym na ostatni dzień okresu wynikającego z powtórnej awizacji tj. 25 września 2015r. Skarżący w żaden sposób skutecznie tego nie podważył.
Wobec tego zasadna jest konstatacja organy, że odwołanie od decyzji organu I instancji tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] zostało wniesione przez skarżącego dopiero w dniu 16 sierpnia 2019r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie 14 dniowego terminu do jego wniesienia. Wraz z odwołaniem skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od w/w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. W świetle zatem art. 223 § 1 i 2 w związku z art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej to od 26 września 2015r. rozpoczął się bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Termin ten upłynął w dniu 9 października 2015r., stąd zasadnym było wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a. skargę oddalił.