Uzasadnienie
W dniu 21 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 25 lipca 2011 r., w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2011 r.
We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę wynosi 1.386 zł.
W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o pow. 48,8 m2.
W piśmie uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśniła, iż nie posiada pojazdów mechanicznych. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Posiada rachunek bankowy w banku PKO BP, zajęty przez Komornika Sądowego. Do pisma dołączył kserokopie faktur za telefon komórkowy, na energie elektryczną, gaz, zaświadczenie o wysokości zarobków, pismo w sprawie opłat za mieszkanie. Z przedstawionych dokumentów wynika, iż jego konieczne miesięczne wydatki stanowią kwotę około 550 zł.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
W tym miejscu należy wyjaśnić czym jest instytucja prawa pomocy. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).
Analizując przedstawione przez skarżącego zestawienie miesięcznych wydatków i odnosząc je do uzyskiwanych dochodów sąd uznał, iż poniesienie przez niego kosztów postępowania, które na obecnym jego etapie sprowadzają się do wpisu w wysokości 100 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 24 grudnia 2003 r/ Nr 221, poz. 2193 z póź. zm. - § 2 ust.3 pkt 5 rozporządzenia), nie spowoduje uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Tym bardziej, iż w przedstawionym zestawieniu wydatków, o którym mowa powyżej znajdują się pozycje, które trudno uznać za wydatki konieczne (telefon,) mające pierwszeństwo przed zobowiązaniami z tytułu kosztów sądowych.
Ponadto mimo precyzyjnego wezwania, skarżący nie przedstawił istotnych dla oceny jego sytuacji finansowej dokumentów związanych z udzielonym mu kredytem. Skoro bowiem skarżący uzyskał kredyt mieszkaniowy, wynoszący zapewne nie mniej niż 250.000 zł to znaczy, że przedstawił swój miesięczny dochód na poziome umożliwiającym uzyskanie zdolności kredytowej. Z tego wynika, iż z pewnością przekracza on wysokość ujawnionego dochodu we wniosku. Skarżący bowiem nie podniósł w żadnym ze swoich pism, iż zalega z jego spłatą. Kwestie te skarżący przemilczał, uniemożliwiając w ten sposób rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej.
W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).