Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona. W myśl art. 40 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają również osoby trzecie, jeżeli zachodzą przewidziane w ustawach okoliczności. O odpowiedzialności tych osób orzeka organ podatkowy w odrębnej decyzji /ust. 1/. Organ podatkowy odstąpi jednak od orzeczenia odpowiedzialności podatkowej ze względu na zasady współżycia społecznego lub inne ważne względy społeczno-gospodarcze /ust. 2/.
Odpowiedzialność osoby trzeciej nie obejmuje kosztów egzekucyjnych i odsetek za zwłokę powstałych przed terminem płatności określonym w decyzji o odpowiedzialności tej osoby.
Przepisy te formułują ogólne zasady odpowiedzialności osób trzecich. W rozpoznawanej sprawie nie zostały naruszone. W szczególności organ podatkowy sporządził protokół o stanie majątkowym skarżących. Wynika z niego, że Ewa M. pod koniec 1996 r. uzyskiwała dochody z umowy o pracę w wysokości 500 zł miesięcznie, a jej mąż uzyskiwał dochody z emerytury w wysokości 700 zł miesięcznie. Na utrzymaniu posiadają oni córkę w wieku 18 lat. Nie można więc przyjąć, że nałożenie na skarżącą odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki zagroziłoby egzystencji jej rodziny.
Zresztą z akt sprawy wynika, że skarżąca uiściła kwoty, którymi ją obciążono. Nie skorzystała więc z możliwości rozłożenia tych kwot na raty.
Natomiast z przepisów ogólnych o odpowiedzialności osób trzecich nie wynika, aby nałożenie odpowiedzialności na te osoby było uzależnione od wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bezzwłocznie po określeniu zaległości w decyzji administracyjnej lub w wyniku kontroli wywołującym skutki identyczne jak ta decyzja, czy też od sposobu prowadzenia tego postępowania.
To samo dotyczy przepisu szczegółowego, jakim jest art. 47 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych stanowiącego tylko, iż wspólnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki z tytułu podatków w takiej części, w jakiej mają prawo uczestniczyć w podziale zysku.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.