Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek D.Ł. o ustanowienie adwokata, uzupełniony pismem z dnia 27 czerwca 1 lipca 2014 r., w sprawie skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dnia 10 marca 2014 r.
We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem P.Ł.. Ich wspólny miesięczny dochód z tytułu alimentów dla skarżącej i zasiłku z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wynosi 656 zł.
Skarżąca według oświadczenia nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani cennych rzeczy ruchomych
W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, iż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Mieszka z synem w domu stanowiącym własność byłego męża. Utrzymuje się z alimentów i pomocy społecznej. Z tych względów skarżącej nie stać na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
W piśmie uzupełniającym z dnia 27 czerwca 2014 r. skarżąca wyjaśniła, iż
Mieszka w domu byłego męża D.W.. Nie ponosi ona żadnych kosztów z tytułu ubezpieczenia ani podatku od nieruchomości. Nie może udokumentować wydatków na żywność, gdyż nie zbiera paragonów.
Syn P.Ł. nie ma zasadzonych alimentów. Oświadczyła też, że korzysta z pomocy opieki społecznej. Co do wydatków wyjaśniła, iż kupuje gaz w butli. Koszt takiego zakupu top 50 zł. Starcza na 7-8 tygodni. Na rachunku za telefon widnieje nazwa firmy, którą zlikwidowała, ale nadal widnieje ona na rachunku, gdyż za wcześniejsze rozwiązanie umowy przewidywana jest kara w wysokości 1.121 zł.
Do pisma dołączone zostały następujące dokumenty: wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku skarżącej i je syna P.Ł., kserokopię wyroku orzekającego rozwód skarżącej z D.W., decyzje GOPS z 19 marca 2014 r. o przyznaniu zasiłku celowego w wysokości 100 zł na zakup żywności na okres od 1 do 31 marca 2014 r., decyzja GOPS o przyznaniu skarżącej zasiłku okresowego w wysokości 256 zł na okres od 1 kwietnia do 31 maja 2014 r., oraz decyzja GOPS o przyznaniu skarżącej zasiłku okresowego w wysokości 256 zł na okres od 1 czerwca do 31 lipca 2014 r., rachunek za dostawę wody i odprowadzanie ścieków na kwotę – 171,72 zł, i odcinek wpłaty za usługi telekomunikacyjne w wysokości 63 zł, odcinek wpłaty za prąd w wysokości 231,74 zł.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).
W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa skarżącej, utrzymywanie się jedynie z alimentów oraz pomocy opieki społecznej przeznaczonej dla osób najuboższych, samodzielne ponoszenie wszelkich opłat i kosztów związanych codziennym utrzymaniem, uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).