Uzasadnienie
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SO/Kr 1/14 postanowieniem z dnia 19.02.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 16.04.2014r. wyznaczyła w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 1/14 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 72/14.
Na rozprawie dnia 10.09.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
W dniu 21.11.2014r. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wydanego wyroku.
Dnia 18.02.2015r. Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał wyznaczonemu doradcy podatkowemu wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w I instancji oraz kwotę 516,40 zł, tytułem niezbędnych poniesionych wydatków.
W dniu 06.03.2017r. wpłynął do NSA wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, powiększonego o stawkę podatku od towarów i usług. Wniosek zawierał oświadczenie pełnomocnika, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej (opłaty) nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Dnia 23.03.2017r. NSA oddalił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł., na podstawie § 3 ust. 2 pkt.
- 2) w zw. z § 3 ust. 1 pkt.
- 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).