Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. skarżący A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt: [...] orzekającego o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych.
Zgodnie z zarządzeniem, wezwano skarżącego w dniu 16 stycznia 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi w terminie 7 dni od dostarczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo dostarczono skarżącemu w dniu 9 lutego 2015 r. (zwrotne poświadczenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 24 lutego 2015 r., pismem z dnia 25 lutego 2015 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia i odesłania przez skarżącego w terminie 7 dni od jego dostarczenia. Pismem z dnia 18 marca 2015 r. skarżący złożył wypełniony formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 14 kwietnia 2015 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie dochodu osiąganego z działalności gospodarczej, potwierdzenie stosownymi dokumentami i fakturami wydatków związanych z utrzymaniem, wyjaśnienie czy partnerka oraz syn skarżącego osiągają dochody z tytułu zasiłków, pomocy społecznej, etc., oświadczenie, czy posiada samochód, a także przedstawienie rachunków bankowych strony z ostatnich trzech miesięcy.
Braki te należało uzupełnić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania sądowego, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący odebrał wniosek w dniu 4 maja 2015 r.. Od tej daty biegł zatem termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku. Termin ten upłynął 11 maja 2015 r.
Dnia 18 czerwca 2015 r. referendarz sądowy wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia dostarczono skarżącemu w dniu 17 lipca 2015 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu. Pismem z dnia 29 lipca 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Postanowieniem sądu z dnia 14 sierpnia 2015 r. sprzeciw został odrzucony z uwagi na niedochowanie terminu przewidzianego do jego złożenia. Siedmiodniowy termin rozpoczął bowiem bieg w dniu 17 lipca 2015 r., a upłynął 24 lipca 2015 r.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 15 października 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z 16 stycznia 2015 r. poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dostarczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie dostarczono skarżącemu 4 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Termin rozpoczął więc bieg w tym dniu, a upłynął 11 listopada 2015 r. Jak wynika z potwierdzenia wystawionego przez starszą księgową E.W., znajdującego się w aktach sprawy, do 8 grudnia 2015 r. stosowna opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie stwierdzono uiszczenia wymaganej opłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.).
W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu. Brak fiskalny skargi miał zostać usunięty w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 4 listopada 2015 r. Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie.
Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.